เราสามารถตกหลุมรักเจ้ากรรมนายเวรตัวเองได้กี่ครั้ง ?
ชื่อเรื่อง : สิ้นกาลนาน
นามปากกา : โกญจา
อ่านได้ที่ : #readawrite
#นิยายreadwrite เพราะความป่วยที่หาสาเหตุไม่ได้รุมเร้าจนใกล้ขิต ทำให้ "ธาร ธารา" ต้องกลับบ้านเกิดที่โคราช ได้เจอกับ "พ่อหมออินศร" หมอประจำหมู่บ้านที่คล้ายจะมีอดีตชาติอันเจ็บปวดร ่วมกัน เจอหน้าก็รู้สึกเอ๊ะ เดจาวูเคยเจอกันมาก่อนไหม สรุปคือเป็นเจ้ากรรมนายเวรกัน เอ้า ทรงนี้จะได้แฮปปี้ในชาตินี้ไหมคุณน้า
ตอนเด็กก็ฝันแปลกๆ เห็นสาวร้องไห้ มีสามีที่มองจะนอกโลกก็รู้ว่าเย็นชาฟีลชายแท้มาก แต่งคนนี้แต่รักอีกคนแล้วบอกเราไม่เหมาะสมกัน แลัวพี่ไม่หย่าล่ะคะโอ๊ย แล้วคำพูดคำจาบั่นทอนจิตใจสุด ธาราสะดุ้งทุกครั้งที่ฝันถึง สะดุ้งตื่นไม่พอ มีความโศกเศร้าของชีติดออกมาด้วย ถึงแม่จะบอกว่าแค่ฝันร้าย ใครเชื่อก็บ้า คนฝันยังรู้ว่าไม่ใช่แค่นั้น แต่เด็กอะ ยังไม่รู้ว่าที่ฝันมันคืออะไร ตอนนั้น รร.มีแข่งวาดรูป ก็จำภาพในฝันมาวาดจนชนะเลิศ ชนะนะแต่ใจมันโหวง (1)
ชีวิตตอนโตก็คือโลกนี้มีฉันแค่คนเดียว มีแฟนบ้างก็คบไม่ยืด เพื่อนไม่มี บางครั้งก็มีเสียงในหัวว่า 'แค่นี้ยังไม่สาสม' คือมันเส้นบางๆระหว่างหลอนจากฝันกับเรื่องจริงอะ จนไปเรียนมหาลัยในกรุง ก็ยังไม่เลิกฝัน มันเลยนอนไม่หลับ บางครั้งต้องใช้ยาช่วยอะ แถมป่วยเป็นโรคอีก สารพัดสิ่ง ต้องกลับมาโคราชเพราะโรคนี้อีก ตอนแรกคิดว่าเป็นแพ้ภูมิตัวเอง แต่แม่เรียกว่าโรคเวรโรคกรรม จะตุ*ยวันตุ*ยพรุ่งก็ไม่รู้ พ่อแม่ขอไว้เลยต้องกลับมา ก่อนถึงบ้านก็เออ ลูกหลานย่าโมอะ ก็ไปไหว้ ให้ย่าช่วยปัดเป่าสิ่งไม่ดี แต่กลับมาบ้านเสียงจากในฝันก็ยังตาม คือเอ่อ... คำขอได้ผลไหม แต่นะ วาระกรรมใครกรรมมัน (2)
และความลับที่พ่อแม่เก็บไว้ก็คือพ่อหมออินศร หมอยาที่อยู่ในหมู่บ้านคือเจ้ากรรมนายเวรของลูกตัวเอง โอ๊ยย คุยกันว่าจะไม่บอกลูกเพราะอาจบั่นทอนจิตใจหากลูกไม่เชื่อแต่อยากให้เขาสองคนได้เจอกัน คือพ่อแม่จะเอาไง แล้วรอบข้างก็พูดถึงแต่เรือนยาและพ่อหมอ คนงานที่สวนแก้วมังกรของแม่ก็พูด เมื่อวานแม่ก็พูด ทุกคนพูดแต่ชื่อไม่อธิบายว่าตกลงใคร คนที่ไม่รู้ก็เออสงสัย จนแม่ว่าจะพาไปหา ให้ลองไปเจอพ่อหมอดูเผื่อโรคจะดีขึ้นบ้าง ธารก็อะ แม่ว่าไงก็ว่างั้น ฟีลปลงแล้ว อะไรจะเกิดจะตุ*ยก็เอาเถอะ(3)
ธารก็ได้มาที่เรือนยา พ่อหมอเจอหน้าปุ๊บ เขาเมินจ้ะ สวัสดีพ่อธารแทน ธารคือสะอึก พ่อหมอที่เป็นที่เคารพของหมู่บ้านกำลังทำให้ธารไม่มีตัวตน มองผ่านเป็นอากาศ หลายมาตรฐานจังวะ พ่อก็เออฝากลูกให้ลองรักษาดูหน่อย พ่อหมอปรายตามองแบบ เดี๋ยงลองดูครับ ความเย็นชาคือเต็มขั้น ว่าหลายมาตรฐานแต่ทุกคนอย่าเพิ่งด่า เขามีสาเหตุที่มองธารแบบนั้นอยู่ ฮึบเสียงในหัวก่อน5555 แต่ก็รักษาดีอยู่ บอกตามจริงว่ารักษาไม่หาย บรรเทาอาการได้แค่นั้นแล้วก็ให้ยาที่ช่วยให้หลับง่ายไรงี้ จ่ายยาเสร็จก็บอกตอน นี้ไม่สะดวก เดี๋ยวมีคนไข้ พูดยาวมากความหมายคือไล่ ไม่อยากเห็นหน้า55555(4)
แต่ไม่ทันได้ไปไหนอะ ลุกขึ้นปุ้บก็เกือบหน้าคะมำ ดีนะพ่อหมอหิ้วคอเสื้อไว้ทัน คือโทษนะ จังหวะมันจับกะทันหันแหละ แต่เหมือนพี่หิ้วคอหมา5555 เพราะความป่วยมันทำให้ร่างกายอ่อนแรงไปหมด แค่เดินไปตักบาตรไม่กี่สิบเมตรก็เหมือนเดินเป็นสิบโลแล้วอะ ขามาพ่อก็ขับรถมาส่ง แล้วสภาพจะกลับเองไงไหว หน้าซึมออก อินศรเลยให้ไปพักที่ชานเรือน ตอนนั่งพักก็ดูเขารักษาคนอื่นไป แววตาคือคนละขั้วกับที่มองธาร มันดูสุขุม ไม่เย็นชา คนมองใจสั่นเลยแม่ แต่ก็กลับมาหงอยใหม่ จำใจรักษาไม่ได้อยากช่วยสินะ(5)
จนเย็นพ่อหมอก็เอาข้าวมาให้กิน ธารก็อะ ชวนคุยแล้วคืออินตั้งใจฟัง อึ้งมาก หลายอารมณ์เกิน เมื่อเช้าจะไล่ ตอนนี้พูดอะไรก็นั่งฟัง ธารแทบร้อง ที่ผ่านมาแท บไม่มีใครฟังสิ่งที่ตัวเองพูดเลยชินที่จะเงียบ เนี่ย ไม่ใส่ใจแบบใส่ใจ ถึงจะทำหน้าเอือมเหมือนไม่อยากฟังแต่ก็ตั้งใจฟังอย่างดี ธารพูดมากขึ้นเลยทีนี้ ดีใจที่เสียงตัวเองมีคนได้ยินแล้ว อินเลยอะถ้านั่งเหม่อทั้งวันก็มาเป็นลูกมือช่วยกันเถอะเพราะเห็นเหม่อขมวดคิ้วตั้งแต่บ่าย คนฟังยิ้มแก้มบาน ดีใจอะไรไม่รู้แต่ดีใจ พ่อหมออาจไม่ได้ใจร้ายอย่างที่คิดก็ได้(6)
แล้วก็มาคิดว่าแววตาน้ำเสียงของอินศรเหมือนเคยได้ยิน สายตาที่มองแทบจะทะลุจิตวิญญาณรู้ความคิดนั้นอีก ก็ค่ะ เขาไม่ได้เพิ่งรู้จักเพิ่งเคยเจอกัน เขาเกี่ยวข้องกันมาเป็นชาติแล้ว ที่หมายถึงเป็นชาติจริงๆ พอได้เจอกันความฝันมันก็ทวีความเจ็บปวดขึ้น เห็นเป็นหนังเรื่องยาวไม่ตัดเข้าโฆษณาเลย ในฝันคือชายธารอยู่กับคะนิ้งตั้งแต่เล็ก ตอนนั้นก็แฮปปี้จะแต่งงาน ส ัญญากันตั้งแต่กะเปี๊ยก จนโตได้แต่งจริง แต่ใจชายมันเปลี่ยน บอกพวกเราไม่ใช่ความรัก ฮีรักคนอื่นตั้งแต่ก่อนแต่งแล้ว คะนิ้งก็กลายเป็นคนไม่ดีไปทุกอย่างในสายตาชาย ชีวิตน้องอะ เขาทำไรให้ยัง(7)
เวรกรรมจากอดีตชาติวนมาเจออีกครั้ง อุปสรรคจากในชาตินี้ที่ส่งผลต่อเนื่องจากชาติก่อน ความรักความรู้สึกที่ยังคาราคาซังวุ่นวายแลนด์ของทั้งธาราและแม่คะนิ้ง คนนึงพูดใส่ฉ่ำ อีกคนก็ไม่พูดเลยเพราะพูดเหมือนไม่ได้พูด แล้วไหนจะเรื่องราวของธารกับพ่อหมออินศรในชาตินี้อีก แต่แม้มันจะดูดราม่าแต่ก็ยังแฮปปี้อยู่นะ อย่างน้อยตอนนี้พ่อหมออินศรก็ธงเขียวแหละ แต่อนาคตดูอีกที (8)
ในนิยาย "สิ้นกาลนาน" นี้ เราจะได้สัมผัสกับแง่มุมของเวรกรรมและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนในหลายภพหลายชาติ ความเจ็บปวดจากอดีตชาติยังคงส่งผลกระทบต่อตัวละครในชาติปัจจุบัน ซึ่งธาร ธารา ตัวเอกในเรื่อง ต้องเผชิญกับโรคที่หาสาเหตุไม่ได้และความฝันที่บ่งบอกถึงเรื่องราวที่เกินกว่าความจริงธรรมดา เจ้ากรรมนายเวร หรือพ่อหมออินศร หมอประจำหมู่บ้านที่ธารได้เผชิญหน้าในบ้านเกิดที่โคราช ยิ่งทำให้เรื่องราวนี้ดูมีความลึกซึ้งและซับซ้อนมากขึ้น เพราะความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นมากกว่าคนธรรมดาที่เจอกันครั้งแรก แต่มีอดีตชาติที่เกี่ยวพันและความเจ็บปวดร่วมกัน ทั้งนี้ยังแฝงไปด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงไปจากความเกลียดชังกลายเป็นความสนใจและความแฮปปี้ในแบบของตัวเอง เรื่องราวยังสะท้อนถึงอารมณ์ความรู้สึกของธารที่ต้องเผชิญกับความเหงา ความโดดเดี่ยว และความเจ็บปวดจากความรักที่ไม่สมหวังในชีวิตที่ผ่านมา รวมถึงความลำบากในการรักษาอาการเจ็บป่วยที่เชื่อมโยงกับคำว่า "โรคเวรโรคกรรม" ซึ่งเป็นมุมมองความเชื่อแบบไสยศาสตร์และเจ้ากรรมนายเวร ที่เป็นเรื่องลี้ลับแต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของตัวละคร นักอ่านจะได้เห็นการบรรยายอารมณ์ของตัวละครที่มีความละเอียดอ่อน ทั้งความรู้สึกแปรปรวนระหว่างความเศร้าโศก ความหวัง และการยอมรับชะตากรรมที่เกิดขึ้น รวมถึงการสร้างความสัมพันธ์แบบบางครั้งดูเหมือนเย็นชา แต่ก็แฝงด้วยความห่วงใยที่ลึกซึ้งจากพ่อหมออินศร ในแง่ของการตีความ เวรกรรมและเจ้ากรรมนายเวรในหลายภพหลายชาติสะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ไม่ง่าย และความซับซ้อนของความรักที่อาจเกิดขึ้นแม้กับผู้ที่เคยเป็นคู่เวรคู่กรรมกันมา ในฐานะที่เป็นนิยายวาย มุมมองความสัมพันธ์ของตัวละครยังเปิดโอกาสให้ผู้อ่านได้สำรวจความรู้สึกที่หลากหลายและความเจ็บปวดที่อยู่ในหัวใจของแต่ละบุคคล โดยรวมแล้ว "สิ้นกาลนาน" เป็นเรื่องราวที่สอดแทรกด้วยความเชื่อแบบไสยศาสตร์และตำนานเจ้ากรรมนายเวรผสมผสานกับชีวิตประจำวันจริงและปัญหาสุขภาพ ที่ผูกพันกันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง และทำให้ผู้อ่านต้องตั้งคำถามว่า เราสามารถตกหลุมรักเจ้ากรรมนายเวรตัวเองได้กี่ครั้ง และความรักนั้นจะนำพาเราไปสู่การปลดปล่อยหรือจะเป็นวัฏจักรของเวรกรรมที่ไม่มีวันจบสิ้น?