บอกให้โอเมก้าสวมปลอกคอ ทำไมไม่บอกให้อัลฟ่าใส่ที่ครอบปากบ้างล่ะ
ชื่อเรื่อง : ศึกชิงมงกุฎ ภาค โดมิแนนท์อัลฟ่า
นามปากกา : แม่ไอ้หงึ
อ่านได้ที่ : #readawrite
#นิยายวายreadawrite เมื่อแฟนคลับผันตัวเป็นคู่กรณี ในโลกนี้มีศึกชิงมงกุฎที่นักเรียนอัลฟ่าตัวท็อปหัวกะทิต้องมาหั่นกันเพื่อเป็นผู้ชนะที่แข็งแกร่งที่สุด "คิริน" ก็คือตัวเต็งของการแข่งขัน ฉายาโดมิแนนท์อัลฟ่าแห่งยุคที่ไม่เคยแพ้ "โซนิก" เบต้าที่เป็นแฟนคลับของคิรินก็ตามเชียร์ทุกครั้ง แต่ครั้งล่าสุดนี่แหละ ที่ทำให้ภาพที่เรามองไอดอลอย่างภูมิใจเปลี่ยนไป เพราะเพื่อนของโซนิกที่เข้าแข่งด้วยกำลังจะโดนการแข่งกำจัด แต่ไอ้ตัวเต็งนี่มันดันพูดอะไรหมาๆออกมา ก็เออมาดิวะ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ต่อยกันให้จบๆ เป็นโดมิแนนท์อัลฟ่าแล้วยังไงวะ อดีตต่อยกันแพ้ ปัจจุบันไม่แล้วจ้า มาเป็นคู่แข่ง ผู้ท้าชิงมงกุฎแล้วหนุ่ม ความแค้นที่เอ็งบอกข้าไร้ค่าปกป้องใครไม่ได้ วันนี้แหละต้องชำระ ให้มันรู้ซะบ้างว่าคนอ่อนแอไม่ใช่คนไร้ค่า ถ้าปากพูดได้แต่อะไรหมาๆก็ไปใส่ที่ครอบปากหมาซะ โซนิกยังไม่ได้กล่าวตอนนี้ แต่อนาคตมีแน่นอน
ถ้าใครเสิร์ชคำว่า “โดมิแนนท์อัลฟ่า” แล้วงงๆ ว่ามันคืออะไร เราขอสรุปแบบภาษาคนอ่านนิยายวาย/โอเมก้าเวิร์สง่ายๆ ก่อนเลยนะคะ โดยทั่วไป “Dominant Alpha” มักถูกใช้เรียกอัลฟ่าที่มีความเป็นผู้นำสูง ออร่ากดคนอื่นอยู่หมัด ควบคุมสถานการณ์เก่ง และมักถูกมองว่า “แข็งแกร่งกว่าอัลฟ่าทั่วไป” ทั้งในเชิงพละกำลัง คาแรกเตอร์ หรือสถานะทางสังคม (แล้วแต่โลกของเรื่องนั้นๆ) จุดที่น่าสนใจคือมันไม่ใช่แค่คำเท่ๆ แต่เป็นชนวนดราม่าได้เลย เพราะความ “โดมิแนนท์” นี่แหละที่บางครั้งทำให้ตัวละครหลงอำนาจ พูดจาดูถูกคนอื่น หรือคิดว่าแรงกดดัน/การบังคับคือเรื่องปกติ พอมาเข้าเรื่อง “ศึกชิงมงกุฎ ภาค โดมิแนนท์อัลฟ่า” เราว่าความสนุกอยู่ที่ไดนามิกของสองคนนี้มาก—โซนิก (เบต้า) กับคิริน (อัลฟ่า) ที่ต้องมาเผชิญหน้ากันแบบเต็มๆ จากเดิมเหมือนโซนิกเป็นแฟนคลับคอยตามเชียร์ แต่พอได้เห็นด้านที่ไม่น่ารักของไอดอลตัวเอง (โดยเฉพาะคำพูดที่แทงใจและดูถูกคนอื่น) ความรู้สึกมันเลยสวิงจาก “ชื่นชม” ไปเป็น “เอาคืน” แบบสะใจคนอ่านสุดๆ อีกจุดที่หลายคนมักค้นหาอย่าง “ปลอกคอโอเมก้า” ในโอเมก้าเวิร์ส ปลอกคอมักเป็นสัญลักษณ์ของการครอบครอง/การควบคุม (บางเรื่องใช้ในเชิงยินยอม บางเรื่องใช้ในเชิงกดขี่) ซึ่งพอเอามาโยงกับประเด็นในบทความนี้ที่ตั้งคำถามว่า ทำไมสังคมชอบสั่งให้อีกฝ่าย “ใส่ปลอกคอ” แต่ไม่เคยคิดจะ “ครอบปาก” คนที่ใช้คำพูดทำร้ายคนอื่น มันเลยกลายเป็นธีมที่ค่อนข้างแรงและชวนคิด ว่าสุดท้ายแล้วปัญหาอาจไม่ใช่สถานะอัลฟ่า/โอเมก้า/เบต้าอย่างเดียว แต่คือทัศนคติของคนที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่าจนพูดอะไรแย่ๆ ได้โดยไม่ต้องรับผิดชอบ ส่วนใครที่เจอคำค้นประมาณแนว “กะจะมาสั่งสอนดันโดนซะเอง” (ฟีลคนมั่นหน้าจะกดอีกฝ่าย แต่โดนสวนกลับ) เรื่องนี้ให้พลังนั้นอยู่เหมือนกัน เพราะโซนิกไม่ได้มาแนวนิ่งๆ เขามาแบบผู้ท้าชิงที่มีเหตุผล มีแผลในใจ และมีไฟที่จะพิสูจน์ว่า “คนอ่อนแอไม่ใช่คนไร้ค่า” ฉากเผชิญหน้าเลยไม่ใช่แค่ต่อสู้เอาชนะ แต่คือการทวงศักดิ์ศรี ถ้าจะให้แนะนำคนที่จะอินกับเรื่องนี้: คนที่ชอบพล็อตคู่แข่ง-ท้าชิง, ชอบตัวละครอัลฟ่าตัวท็อปที่ไม่ได้ขาวสะอาด (และพร้อมโดนตบกลับ), และชอบบรรยากาศ “ศึกชิงมงกุฎ” ที่วัดกันทั้งแรงกายแรงใจ โดยเฉพาะถ้าเห็นภาพปกที่โซนิกกับคิรินยืนเผชิญหน้ากันใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนและมงกุฎทอง—บอกเลยว่าโทนมันส่งอารมณ์การปะทะกันของสองขั้วจริงๆ