Lampoon City(ロンガン)

ใครที่อยาก “เก็บลำไย” สักครั้ง แนะนำให้ลองมาที่ลำพูนช่วงฤดูเก็บเกี่ยว เพราะบรรยากาศคือสโลว์ไลฟ์จริงๆ ต้นลำไยจะสูงมาก เห็นพวงลำไยสุกห้อยแน่นเต็มต้นแล้วใจฟูสุดๆ แต่ก่อนจะลุย อยากแชร์ทริคที่ช่วยให้เก็บได้สนุก ปลอดภัย และได้ลำไยสวยๆ กลับบ้านค่ะ 1) เลือกเวลาลงสวนให้เหมาะ ส่วนตัวชอบไปช่วงเช้าๆ อากาศไม่ร้อน แสงดี ถ่ายรูปพวงลำไยกับท้องฟ้าสีครามสวยมาก แถมไม่เหนื่อยง่าย ถ้าไปบ่ายแดดแรง ระวังลื่นเหงื่อและเพลีย โดยเฉพาะคนที่ต้องปีนหรือขึ้นบันไดไม้ไผ่ 2) อุปกรณ์เก็บลำไยที่ควรมี - ไม้สอย/ไม้เกี่ยว: ใช้สอยพวงที่อยู่สูง ลดการปีนขึ้นต้นตลอดเวลา - บันไดไม้ไผ่: แบบที่ชาวสวนใช้กันจริง แข็งแรงแต่ต้องวางให้มุมพอดี - เชือก/หนังยาง: เอาไว้ “มัดช่อ” หลังคัดแยก ให้พวงเป็นทรงสวยไม่กระจาย - ถุงมือผ้า + รองเท้าพื้นยึดเกาะ: กันมือถลอกและกันลื่นตอนเดินในสวนหรือเหยียบบันได - ตะกร้าหรือเข่งรอง: วางลำไยไม่ให้ช้ำ (อย่าโยนลงพื้น เพราะผิวจะดำง่าย) 3) เทคนิคเลือกพวงลำไยให้หวานกำลังดี เวลามองจากใต้ต้น บางทีดูสุกเหมือนกันหมด แต่ทริคคือเลือกพวงที่ลูก “เต็มตา” สีออกน้ำตาลทองสม่ำเสมอ ถ้าลองแกะชิม เนื้อจะใส ฉ่ำ หวานหอม และเมล็ดค่อนข้างดำเงา (ถ้ายังเขียวๆ เนื้อจะกรอบแต่หวานน้อย) 4) วิธีสอย/ตัดให้พวงไม่ช้ำ ถ้าใช้ไม้สอย ให้เกี่ยวเบาๆ แล้วรับพวงไว้ อย่ากระชากแรงเพราะก้านจะขาดกระจาย ลูกหลุดง่าย ถ้าปีนขึ้นไปตัด แนะนำให้ตัด “ทั้งช่อ” แล้วค่อยลงมาคัดแยกข้างล่าง จะได้ไม่หล่นกระแทก 5) ข้อควรระวังตอนปีนบันไดไม้ไผ่ ข้อนี้สำคัญมาก: ให้มีคนคอยจับฐานบันไดตลอด, วางบนพื้นเรียบไม่ลื่น, และอย่าเอื้อมไกลเกินช่วงแขน ถ้าต้องเอื้อมมากๆ ให้ลงแล้วขยับบันไดใหม่ ปลอดภัยกว่าเยอะ 6) คัดแยกและมัดช่อหลังเก็บ พอลำไยลงมาแล้ว จะสนุกตรง “คัดแยก” เลยค่ะ แยกลูกที่ช้ำ/แตกออกก่อน จากนั้นจัดทรงพวงให้สวย แล้วใช้เชือกมัดช่อหลวมๆ พอให้จับถือสะดวก วิธีนี้ช่วยให้ขนกลับบ้านได้ง่ายและดูน่ากินมาก 7) เก็บรักษาลำไยให้สดนาน ถ้าจะกินภายใน 1–2 วัน วางไว้ในที่เย็นและอากาศถ่ายเทพอได้ แต่ถ้าอยากให้อยู่ได้นานขึ้น แนะนำแช่ตู้เย็นในถุงที่มีรูระบายอากาศ ลำไยจะยังฉ่ำและหวานอยู่หลายวัน สรุปคือการเก็บลำไยที่ลำพูนไม่ได้มีแค่ “ได้กินลำไยสดๆ” แต่ได้เห็นวิธีเก็บแบบดั้งเดิม ทั้งไม้สอย การปีนบันไดไม้ไผ่ และขั้นตอนคัดแยกมัดช่อด้วย ใครชอบกิจกรรมแนวชิลๆ ได้รูปสวยๆ และได้ของอร่อยกลับบ้าน ควรลองสักครั้งค่ะ