เพื่อน ๆ ยุค 90 เคยใช้โทรศัพท์มือถือรุ่นไหนกันบ้าง

ถ้าพูดถึง “โทรศัพท์มือถือยุค 90” หรือช่วงต้นยุค 2000 ที่หลายคนตามหาในกูเกิลบ่อย ๆ จะมีอยู่กลุ่มหนึ่งที่จำได้แม่นเลยคือ “โทรศัพท์ลำโพงเยอะๆ สมัยก่อน” บางรุ่นถึงขั้นมีดีไซน์ตะแกรงลำโพงเต็มด้านหน้า เห็นแล้วรู้เลยว่าตั้งใจขายความดังและความบันเทิงมาก ๆ เหตุผลที่มือถือยุคนั้นชอบทำลำโพงเยอะ (หรือทำให้ดูเหมือนหลายลำโพง) เพราะตอนนั้นคนใช้มือถือเป็นทั้งเครื่องเล่นเพลงและวิทยุพกพาในตัว หลายบ้านยังไม่มีสมาร์ตโฟน/สตรีมมิง เพลงฮิต ๆ จะอยู่ในเครื่องหรือเปิด FM ฟังกันบนรถ-หน้าบ้าน-ในหอพัก มือถือที่ “เสียงออกดัง” เลยกลายเป็นของเท่ เวลาเปิดเพลงให้เพื่อนฟังไม่ต้องพกเครื่องเสียงเพิ่ม ถ้าคุณกำลังตามหารุ่นในความทรงจำ ลองไล่เช็กจาก “จุดสังเกต” เหล่านี้ จะช่วยให้ค้นคำว่า โทรศัพท์ยุค 90 ลำโพงเยอะ ๆ หรือ โทรศัพท์รุ่นเก่าลำโพงเยอะๆ ได้ตรงขึ้น 1) หน้ากากลำโพงใหญ่/เป็นตะแกรงถี่ ๆ: หลายรุ่นจะมีช่องลำโพงที่เห็นชัดมาก บางเครื่องมีทั้งด้านหน้าและด้านหลัง หรือทำเป็นเส้น ๆ หลายแถบจนคนเรียกกันเล่น ๆ ว่า 18 ลำโพง 2) เน้นวิทยุ FM และปุ่มลัดเพลง: มือถือยุค 2000 หลายรุ่นชอบใส่ปุ่มเล่น/หยุด/เปลี่ยนเพลง หรือปุ่มด้านข้างเพื่อเพิ่มเสียง กดง่ายมาก โดยเฉพาะเวลาเดินทาง 3) ไฟหน้าจอสีส้ม/เขียว และเสียงเรียกเข้าดัง: ยุคก่อนจะฮิตหน้าจอขาวดำ แล้วค่อย ๆ ไปจอสี เสียงเรียกเข้ามัก “แหลมดัง” มากแบบได้ยินทั้งห้อง 4) แบรนด์ที่คนไทยคุ้นและหาเจอง่าย: ถ้าพูดถึง “โทรศัพท์ i-mobile รุ่นเก่า” จะเป็นอีกคีย์เวิร์ดที่เจอบ่อย เพราะ i-mobile ทำรุ่นหลากหลายและเข้าถึงง่ายในไทย สายเสียงดัง-ลำโพงจัด ๆ เลยมีคนจำได้เยอะ ถ้าจะหาซื้อมาเก็บเป็นของสะสม แนะนำเช็ก 3 อย่างก่อน: แบตยังพอหาได้ไหม (บางรุ่นต้องสั่งเทียบ), ที่ชาร์จเป็นหัวอะไร, และลำโพงยังไม่แตก เวลาได้เครื่องมาแล้วลองเปิดเสียงเบา ๆ ก่อน แล้วค่อยไล่เพิ่มระดับ จะช่วยถนอมลำโพงเก่า ๆ ได้ สุดท้ายอยากชวนเล่นสนุกเหมือนในภาพ “เคยใช้มือถือรุ่นไหนบ้าง” ลองนึกดูว่าช่วงนั้นคุณอยู่สายไหน: สายฝาพับเท่ ๆ, สายแท่งทน ๆ, หรือสายลำโพงเยอะ ๆ เปิดเพลงดังสะใจ? บอกได้เลยว่ามือถือสมัยก่อนมีเสน่ห์ตรงความ “มีคาแรกเตอร์” ของแต่ละรุ่นจริง ๆ