ถ้าใครเพิ่งเริ่มสนใจ “ประเพณีสารทเดือนสิบ” ของภาคใต้ เราว่าจุดที่ทำให้คนอยากไปเห็นด้วยตาตัวเองคือบรรยากาศงานบุญที่คึกคักมาก และช่วง “เทศกาลชิงเปรต” ที่เป็นเอกลักษณ์สุดๆ สารทเดือนสิบคือช่วงทำบุญอุทิศให้บรรพบุรุษ/ญาติผู้ล่วงลับ เชื่อกันว่าใน “วันสารทเดือนสิบ” (มักเรียกวันชิงเปรต) วิญญาณจะได้รับส่วนบุญจากลูกหลาน จึงมีการจัด “หมรับ” หรือสำรับของไหว้ไปวัด บางพื้นที่จะมีหลายวันตามกำหนดของชุมชน แต่ไฮไลต์ที่คนรู้จักกันมากคือวันทำบุญใหญ่และชิงเปรต ชิงเปรตคืออะไร? เท่าที่เราไปมา เขาจะนำของคาวหวานและขนมต่างๆ ไปตั้งบนร้านเปรต/โต๊ะ/แท่นสูง แล้วพระทำพิธีอุทิศส่วนกุศลเสร็จถึงเริ่ม “ชิง” กัน บรรยากาศจะสนุกแบบงานวัด แต่ยังมีความหมายเรื่องการแบ่งปัน เพราะของที่ได้มาก็มักเอาไปให้เด็กๆ ผู้สูงอายุ หรือคนในบ้านต่อ บางคนตั้งใจไปเพื่อร่วมบุญและขอพรให้ครอบครัวมากกว่าไปชิงอย่างเดียว อีกอย่างที่คนค้นหากันบ่อยคือ “ประเพณีสารทเดือนสิบ ขนมลา ขนมพอง ขนมกง ขนมดีซำ” เพราะขนมพวกนี้ถือเป็นขนมประจำงาน: - ขนมลา: แผ่นบาง/เส้นถัก คล้ายผืนผ้า สื่อถึงเครื่องนุ่งห่ม - ขนมพอง: เบา ฟู คล้ายแพ/พาหนะ ช่วยให้เดินทาง - ขนมกง: วงกลมเหมือนล้อ สื่อถึงการเดินทาง/วัฏจักร - ขนมดีซำ: ก้อนเล็กๆ รสหวานมัน เป็นขนมร่วมหมรับที่เจอบ่อย (แต่ละวัด/แต่ละบ้านอาจทำต่างกันนิดหน่อยนะ) ส่วนคำว่า “ควยไผ่ลิ้นฟ้า” หลายคนอาจตกใจตอนเห็นชื่อ จริงๆ เป็นของไหว้/ขนมพื้นบ้านบางพื้นที่ในภาคใต้ที่ชื่อเรียกตามรูปทรงแบบชาวบ้าน ใช้ในหมรับหรือในพิธีตามความเชื่อท้องถิ่น ถ้าไม่แน่ใจ แนะนำถามคนขายหรือคนในพื้นที่ เขาจะอธิบายได้ชัดและละเอียดกว่า และเราเลือกซื้อแบบที่ทำสะอาด แพ็กดีๆ จะสบายใจที่สุด ทริคเล็กๆ ถ้าจะไปงาน: ใส่รองเท้าที่เดินคล่อง พกถุง/กล่องไว้ใส่ของที่ได้จากชิงเปรต และไปเช้าๆ จะได้เห็นขั้นตอนพิธีครบ ตั้งแต่จัดหมรับ ไหว้ ทำบุญ จนถึงช่วงชิงเปรตแบบไม่พลาด