The nurse reported🫣

หลังจากได้ฝึกงานและลงมือทำงานจริงในสายอาชีพพยาบาลมา 2 ปี 6 เดือน ผมอยากแชร์ประสบการณ์ที่ทำให้ชีวิตในโรงพยาบาลนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย บางครั้งก็ลำบากใจ เพราะต้องดูแลผู้ป่วยที่หลากหลาย ทั้งหนักหน่วงและตื้นตันใจไปพร้อมกัน ในช่วงที่ผมเริ่มต้น ฝึกงานครั้งแรก รู้สึกกังวลมากว่าตัวเองจะทำได้ดีหรือเปล่า รวมถึงการปรับตัวกับวัฒนธรรมองค์กรและวิธีการทำงานของโรงพยาบาล แต่เมื่อเวลาผ่านไป การเรียนรู้จากเพื่อนร่วมงานและการลงมือปฏิบัติจริงช่วยให้มั่นใจมากขึ้น บางวันผมรู้สึกคิดถึงพยาบาลมาก ๆ ถึงขั้นกินข้าวไม่ลงหรือร้องไห้เพราะความเครียดและความกดดัน แต่สิ่งที่ทำให้ผ่านพ้นมาได้คือความรักและความตั้งใจที่จะช่วยเหลือผู้อื่น รวมถึงการได้เห็นรอยยิ้มของผู้ป่วยที่ดีขึ้น ในมุมมองของพยาบาลสาวใต้ ผมรู้สึกว่าการรักษาวัฒนธรรมและรากฐานของตนเองในที่ทำงานเป็นเรื่องสำคัญ มันช่วยเติมพลังและทำให้เรามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว รวมถึงสามารถเชื่อมโยงกับเพื่อนร่วมงานและผู้ป่วยได้ดีขึ้น สิ่งที่อยากแนะนำสำหรับนักศึกษาพยาบาลหรือนักเรียนพยาบาลที่กำลังจะก้าวเข้าสู่สนามนี้คือ ต้องใจเย็นและเปิดใจในการเรียนรู้ ให้เวลากับตัวเองเพื่อฝึกทักษะที่จำเป็น และอย่ากลัวที่จะถามหรือขอคำปรึกษาจากผู้มีประสบการณ์ เพราะทุกคนเคยเริ่มต้นที่จุดเดียวกัน สุดท้ายนี้ ความรักและความตั้งใจจริงในการทำหน้าที่พยาบาลจะช่วยให้เราผ่านทุกความยากลำบากไปได้ จุดนี้เองคือสิ่งที่ผมเรียนรู้และอยากถ่ายทอดให้เพื่อน ๆ ได้รู้และเข้าใจมากขึ้น