ถ้าใครเสิร์ชคำว่า “หนังโปเกม่อน” แล้วลังเลว่าจะดูเรื่องไหนดี เราอยากเล่าประสบการณ์หลังดู Pokopia แบบคนอินอารมณ์มาก ๆ (ขอเตือนก่อนว่าอาจมีสปอยเล็กน้อยนะ) สิ่งที่ทำให้ Pokopia ต่างจากหนังโปเกมอนหลาย ๆ ภาคสำหรับเรา คือ “จังหวะอารมณ์” ที่ค่อย ๆ ปูให้คนดูผูกพันกับตัวละครและโปเกมอนแบบเนียน ๆ ไม่ได้เน้นแค่ฉากต่อสู้หรือความเท่ แต่เน้นความสัมพันธ์ การเติบโต และความหมายของการอยู่ข้างกันในวันที่ไม่โอเค ซึ่งพอมาถึงบางฉากมันเลยกระแทกใจมาก จนเข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนถึงบอกว่า “คลิปนี้มีเสียน้ำตา” ตอนดูเรารู้สึกเหมือนหนังตั้งใจให้เราได้ “พักหายใจ” เป็นช่วง ๆ มีโมเมนต์น่ารัก ๆ ให้ยิ้ม แล้วค่อยพาไปเจอประเด็นจริงจัง เช่น การจากลา ความผิดหวัง หรือการยอมรับความเปลี่ยนแปลง (นี่แหละที่ทำให้เราน้ำตาซึม) สำหรับคนที่โตมากับโปเกมอนอยู่แล้ว จะยิ่งอิน เพราะมันแตะความทรงจำเก่า ๆ ได้ดีมาก ถ้าถามว่าเหมาะกับใคร: - คนที่อยากดูหนังโปเกม่อนโทนอบอุ่น เน้นมิตรภาพมากกว่าบู๊ - คนที่ชอบเรื่องที่เล่าด้วยอารมณ์ มีจุดพีคให้ร้องไห้เบา ๆ - คนที่อยากหาอะไรดูสบาย ๆ แต่ได้ข้อคิดกลับไป ทริคเล็ก ๆ ก่อนดูให้สนุกขึ้น (จากประสบการณ์เรา): พยายามดูแบบไม่เร่ง รีบข้ามไม่ได้ เพราะรายละเอียดเล็ก ๆ จะทำให้ฉากท้าย ๆ มีพลังมากขึ้น แล้วถ้าดูพร้อมคนที่ชอบโปเกมอนเหมือนกัน จะยิ่งคุยต่อได้ยาวเลยว่า “ถ้าเป็นเรา เราจะเลือกแบบนั้นไหม” สรุปแบบตรง ๆ: ถ้าคุณกำลังหา “หนังโปเกม่อน” ที่ดูแล้วใจฟูปนหน่วง และอยากได้ความรู้สึกเหมือนได้โตไปพร้อมตัวละคร Pokopia เป็นเรื่องที่เราอยากแนะนำจริง ๆ (แต่เตรียมทิชชู่ไว้ก็ดีนะ!)