ฉันเพิ่งกลับมาจากเกาะเต่า และยังคงรู้สึกเหมือนหัวใจบางส่วนของตัวเองหลงเหลืออยู่ที่นั่น
เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังอยู่ไกลๆ แต่ชัดเจนพอจะกลายเป็นจังหวะของลมหายใจ
ฉันเดินทางไปกับครูผึ้งแห่ง V craft แบรนด์ที่เปิดพื้นที่ให้คนตาบอดถักเชือกมาคราเม่ด้วยมือและความรู้สึก ครั้งนี้เราไปเซอร์เวย์สถานที่ ณ จามจุรี วิลเลจ รีสอร์ ท สถานที่ที่กำลังจะกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง
.
ยามเช้าในห้องนอนที่อยู่ติดกับทะเล ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงคลื่นที่ยังคงทำงานของมันอย่างซื่อสัตย์ เสียงนั้นไม่เคยหยุด ไม่ว่าจะเป็นก่อนหลับหรือหลังตื่น มันเหมือนมีใครบางคนคอยกระซิบอยู่ข้างๆ ว่าทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างที่ควรจะเป็น
.
การได้นั่งถักเชือกอยู่ริมทะเล เป็นประสบการณ์ที่เรียบง่าย แต่ลึกซึ้งอย่างน่าประหลาด กลิ่นของน้ำเค็ม ลมทะเลที่พัดผ่านผิวกาย และเสียงคลื่นที่อยู่ตรงหน้า ทั้งหมดนั้นหลอมรวมกันเป็นความสุข
.
แวบหนึ่งฉันรู้สึกว่าตัวเองช่างร่ำรวยเหลือเกิน เป็นความร่ำรวยของช่วงเวลา
ของการได้อยู่กับสิ่งที่รัก ได้ทำงานท่ามกลางเสียงคลื่น และได้หายใจในจังหวะของตัวเอง
ครั้งแรกกับการทำ wall art ของฉันด้วยเส้นเชือก ที่มีทั้งพื้นผิว น้ำหนัก และ ทิศทาง
ฉันใช้มือแทนสายตา ใช้ความรู้สึกแทนภาพ แล้วปล่อยให้จินตนาการค่อยๆ เติมเต็มสิ่งที่มองไม่เห็น
.
ครูผึ้งคอยสอนอย่างใจเย็น ทุกครั้งที่ฉันทำผิด เธอไม่เคยตำหนิ มีเพียงการรื้อและเริ่มใหม่ เหมือนกำลังบอกว่า ความผิดพลาดก็เป็นส่วนหนึ่งของงานศิลปะ งานชิ้นหนึ่งค่อยๆ ก่อรูปขึ้น จากสิ่งที่เกือบเคยเป็นภูเขา กลับกลายเป็นแม่เต่า อย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วเรื่องราวก็เริ่มแตกแขนงออกไป มีลูกเต่า มีไข่เต่า มีคลื่น มีปลา และสุดท้ายก็มีปะการัง ทุกอย่างไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกัน แต่มันค่อยๆ ถูกเติมเข้าไปทีละนิด เหมือนชีวิตที่ไม่ได้สมบูรณ์ในวันเดียว แต่ค่อยๆ เต็มขึ้นจากรายละเอียดเล็กๆ ที่เรามองเห็นและเลือกจะเก็บมันไว้
.
รีสอร์ทที่เราไปพักชื่อ จามจุรี วิลเลจ รีสอร์ท ที่กำลังจะกลับมาเปิดใหม่อีกครั้ง ฉันจินตนาการไม่อ อกเลยว่า เมื่อถึงวันนั้น ที่นี่จะงดงามแค่ไหน แต่เพียงเท่าที่ได้สัมผัสในตอนนี้ ก็เพียงพอจะบอกได้ว่า มันจะต้องเป็นสถานที่ ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวดีๆ อย่างแน่นอน
.
ช่วงเย็นหลังจากทำงานเสร็จ ครูผึ้งชวนลงไปเล่นน้ำทะเลต่อ ราวกับว่าวันหนึ่งยังไม่อยากจบลงง่ายๆ และพอเช้าวันถัดมา เราก็กลับมานั่งถักเชือกกันอีกครั้ง วนไปเช่นนี้อย่างเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความหมาย
จริงๆ แล้ว องค์ประกอบของความสุขสงบ อาจคือช่วงเวลาสั้นๆ ที่เรานั่งอยู่ริมทะเล
มีงานอยู่ในมือ มีเสียงคลื่นอยู่ตรงหน้า และมีใครบางคนอยู่ข้างๆ เท่านั้นเอง
.
การเดินทางไปเกาะเต่ากับครูผึ้งและการได้ถักเชือกด้วยมือนั้น เป็นประสบการณ์ที่นอกจากจะได้ฝึกทักษะและความละเอียดอ่อนแล้ว ยังทำให้ผมรู้สึกผูกพันกับธรรมชาติอย่างลึกซึ้งมากขึ้นครับ เสียงคลื่นทะเลและกลิ่นของน้ำเค็มช่วยปลุกความรู้สึกสงบภายในจิตใจอย่างที่หาไม่ได้จากชีวิตประจำวันในเมืองใหญ่ ผมชอบความรู้สึกที่ใช้มือสัมผัสและถักทอเส้นเชือกไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้พึ่งพาสายตา ทำให้ต้องใช้ความรู้สึกส่วนอื่นแทน ซึ่งก็เปิดมุมมองใหม่ๆ ของการสร้างสรรค์งานศิลปะและการมีสมาธิไปพร้อมกัน ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นเหมือนกับการเรียนรู้ ไม่ใช่ความล้มเหลว ทุกครั้งที่ต้องรื้อและทำใหม่ ผมเรียนรู้ที่จะอดทนและเห็นคุณค่าของการพัฒนาชิ้นงานทีละนิด สถานที่อย่างจามจุรี วิลเลจ รีสอร์ท ที่เราไปสัมผัสนั้น แม้จะยังไม่เปิดเต็มรูปแบบ แต่ก็เต็มไปด้วยสัญญาณของความมีชีวิตชีวาและโอกาสใหม่ๆ ในอนาคต ผมรู้สึกว่าเมื่อรีสอร์ทนี้ได้กลับมาเปิดอีกครั้งจะกลายเป็นจุดหมายที่น่าสนใจสำหรับผู้ที่อยากมาหาความสงบและแรงบันดาลใจจากธรรมชาติอย่างแท้จริง สุดท้าย ที่ชอบมากคือการที่วันหนึ่งเราทำงานศิลปะริมทะเลเสร็จ แล้วได้เล่นน้ำทะเลต่อ ท้องฟ้าและคลื่นที่ไม่เคยหยุดเคลื่อนไหวตรึงใจได้อย่างไม่น่าเชื่อ เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกเหมือนหัวใจได้เติมเต็มและได้รับการปลอบประโลมจริงๆครับ