จากประสบการณ์ที่ผมเคยได้สัมผัสกับชีวิตเด็กหอในโรงเรียนสำหรับคนตาบอด นอกจากการเรียนในห้องแล้ว ชีวิตประจำวันจะเต็มไปด้วยกิจวัตรที่ต้องดูแลตัวเองอย่างละเอียด ตั้งแต่การทำความสะอาดบริเวณพักอาศัยก่อนทานข้าว และการเข้าใช้รถบัสเพื่อไปโรงเรียนซึ่งต้องอาศัยความทรงจำและการฝึกฝนเพื่อเดินทางอย่างปลอดภัย การบ้านที่ได้รับมาในรูปแบบเบรลล์นั้นเป็นสิ่งจำเป็นที่เด็กๆ ต้องฝึกฝนอย่างมาก เนื่องจากไม่มีครูคอยดูแลอย่างใกล้ชิดหลังเวลาเรียน ทำให้การอ่านและพิมพ์งานแทนต้องใช้คอมพิวเตอร์ช่วย พร้อมทั้งพิมพ์เอกสารส่งครูผ่านช่องทางออนไลน์อย่างเช่นไลน์ เพื่อความสะดวกรวดเร็ว ช่วงเวลาหลังเลิกเรียนจนถึงสองทุ่มครึ่ง จะเป็นเวลาที่เด็กๆ ต้องทุ่มเทกับการทำการบ้านและฝึกฝนทักษะต่างๆ ด้วยตนเองในหอพัก นี่คือช่วงเวลาสำคัญที่ช่วยสร้างความมั่นใจและพัฒนาความสามารถให้พร้อมต่อการดำเนินชีวิตในสังคม โดยรวมแล้ว ชีวิตเด็กหอในโรงเรียนสำหรับคนตาบอดนั้นไม่ง่าย แต่ก็สอนให้เราได้เรียนรู้การพึ่งพาตนเองและใช้เทคโนโลยีช่วยเพื่อก้าวข้ามความท้าทายที่มี สร้างความภาคภูมิใจและความแข็งแกร่งในจิตใจอย่างแท้จริง