จากคนสู่หมีขาว และกลายเป็นหมียักษ์ 😍
จำได้ว่าแต่ก่อนน้ำหนักไม่เคยเกิน 60
ตั้งแต่ ม.ต้น จนถึง ม.ปลาย จนเลิกเรียนก็ยังคงน้ำหนักเท่าเดิม แล้วเหมือนชีวิตพลิกผันติดเกมหนักมาก ไม่เรียนต่อ ไม่ออกกำลังกาย จนไปเป็นทหาร 2 ปี ปลดมาก็ไม่ต่างจากเดิม ถ้าจำไม่ผิดก่อนไปเป็นทหาร หนักที่ 70-75 ฝึกพอประมาณ อู้บ้างหลบบ้าง แต่พอปลดมาก็ใช้ชีวิตแบบเดิม สุดท้ายแตะ 80 จนชีวิตเขยิบมาข้างหน้าอีกนิด คิดได้กลับไปเรียน กศน. เจอ คนใหม่มิตรภาพใหม่ ทีนี้บรรลัยเลยจ้า !!
เจอกันทุกอาทิตย์เลิกแตะเกมกินยับ ขนาดไม่มีเรียนยังพากันชวนไปหากิน จนน้ำหนักขึ้นไป 100 กลมๆ กลายเป็นบวมตุ่ย ลดไม่ลง พอตั้งใจลดอย่างจริงจังก็เหมือนไม่ลงแล้ว กลายเป็นเนื้อแข็งแทน ยิ่งออกกำลังกายตัวก็ยิ่งใหญ่แต่น้ำหนักไม่ลง สุดท้ายปล่อยตัวเหมือนค้นพบว่าชั่งมัน !
และก็กินต่อไปด้วยความคิดที่ว่า..
เผื่อตายไปชาติหน้าไม่ได้กินอีก สุดท้ายเป็นหมียักษ์ .
โทษใครไม่ได้แล้วหลังจากความคิดนี้เข้ามา จากติดเกมอยู่ดีๆ กลายเป็นแฮปปี้กับการกินของที่ชอบแบบไม่ยั้ง ไม่ออกกำลังกายปล่อยเนื้อปล่อยตัวจนบวมเอาๆ ที่บ้านก็บ่นเวบาตากผ้าเสื้อผ้าตัวใหญ่ยังกับผ้าห่อควาย 555.
แต่ก็เรียนรู้ที่จะอ้วนอย่างน่ารักกกก เอ้ยยย !
อ้วนแบบแข็งแรง ไม่ขี้โ รค ดูแลตัวเองสไตล์มีพุง
ที่กล่าวมาทั้งคงคิดว่าจะลดน้ำหนักได้สำเร็จสินะ แต่เปล่าเลย ยังคงกินอย่างแฮปปี้ แต่ก็เบรกน้ำหนักตัวเองไว้อย่าให้เกินที่ตัวเองกำหนด .
ในชีวิตประจำวันของผม การเปลี่ยนแปลงน้ำหนักจากคนธรรมดาที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องการออกกำลังกาย จนไปเป็นหมียักษ์นั้น เป็นการเดินทางที่เต็มไปด้วยบทเรียนมากมาย ผมอยากแชร์ประสบการณ์ที่ตรงไปตรงมาเกี่ยวกับการรับมือกับน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและการยอมรับตัวเองอย่างแท้จริง ตอนแรกผมก็ลังเล มีความคิดอยากลดน้ำหนักอย่างจริงจัง แต่เมื่อพบว่าการออกกำลังกายไม่ได้ช่วยให้น้ำหนักลดลงอย่างที่หวัง เสียเวลาและความตั้งใจในการดูแลตัวเองบางส่วนเริ่มหายไป จนในที่สุดผมเลือกที่จะให้ความสำคัญกับการกินแบบมีความสุขแทนการเครียดกับตัวเลขบนตาชั่ง ผมพบว่าสุขภาพที่ดีไม่ได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักเพียงอย่างเดียว การที่อ้วนแต่แข็งแรงและไม่ขี้โรค นั่นคือความสำเร็จที่แท้จริง เพราะผมยังสามารถเคลื่อนไหวได้ดี มีพลังงาน แม้จะมีพุงเล็กน้อยก็ตาม การเบรกน้ำหนักตัวเองไม่ให้เพิ่มมากกว่าที่ตั้งใจไว้ กลายเป็นวิธีการที่ช่วยให้ผมรักษาสมดุลที่เหมาะสมระหว่างความสุขในการกินและการดูแลตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การรับรู้ว่าชีวิตไม่ได้จบแค่การลดน้ำหนัก การสร้างมิตรภาพใหม่ การเลิกติดเกมและหันมาโฟกัสกับชีวิตแบบใหม่ ทำให้ผมได้ค้นพบว่าความสุขคือสิ่งสำคัญที่สุด ไม่ว่าจะน้ำหนักของเราจะเป็นอย่างไร สุดท้ายนี้ ผมอยากให้ทุกคนรู้ว่าการรักตัวเองในทุกสภาพร่างกายเป็นเรื่องที่ดี เหมือนที่ผมเรียนรู้ที่จะเป็น "หมียักษ์" ที่น่ารักและแข็งแรงอย่างภาคภูมิใจ