คิดว่าฝุ่นpm2.5 จะอยู่กับคนไทยไปอีกกี่ปีคะ เชียงใหม่ไม่ไหวแล้ว ได้แค่คำว่าผู้ว่าดูอยู่?!

จากประสบการณ์ตรงที่ได้อยู่เชียงใหม่ในช่วงวิกฤติฝุ่น PM2.5 หนักนี้ ผมรู้สึกได้เลยว่าคนส่วนใหญ่เริ่มมีอาการทางเดินหายใจ แสบตา ไอ และเหนื่อยง่ายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งผลกระทบนี้ไม่ได้จำกัดแค่กลุ่มผู้มีโรคประจำตัว แต่คนทั่วไปก็ได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน การที่ฝุ่น PM2.5 พุ่งสูงจนเกินมาตรฐานโดยเฉพาะในอำเภอหางดงและสันกำแพง อยู่ที่ประมาณหลายพันไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร (ตามภาพ) ทำให้คนขับรถแทบมองไม่เห็นทาง กลายเป็นอันตรายจากมลพิษที่ส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยโดยรวม สิ่งที่น่ากังวลยิ่งคือ แม้จะมีคำกล่าวว่า “ผู้ว่าดูอยู่” แต่ในความเป็นจริงแล้วมาตรการควบคุมใดยังดูไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ การแจกหน้ากากอนามัยจำนวนไม่เพียงพอต่อความต้องการในครอบครัว ไม่ได้ช่วยบรรเทาผลกระทบที่เกิดขึ้นอย่างแท้จริง เหตุการณ์การเผาป่าส่งผลให้ฝุ่นละอองเกินมาตรฐานยิ่งทวีความรุนแรง แม้จะมีการจับปรับหรือดำเนินคดี แต่ผู้กระทำผิดกลับออกมาเผาป่าซ้ำอีก ซึ่งเป็นวงจรที่ยากจะแก้ไขโดยไม่มีมาตรการที่เข้มงวดและสอดคล้องกันอย่างยั่งยืน จากประสบการณ์ผมเอง การใช้เครื่องฟอกอากาศในบ้านช่วยบรรเทาอาการได้บ้าง แต่อย่างไรก็ตาม การดูแลสุขภาพด้วยการรับประทานผักผลไม้ที่มีสารต้านอนุมูลอิสระ และหลีกเลี่ยงการออกนอกบ้านในช่วงที่ค่าฝุ่นสูง ยังเป็นสิ่งที่สำคัญมาก หวังว่าในอนาคตจะมีการวางแผนและความร่วมมือจากทุกภาคส่วนทั้งภาครัฐและประชาชน ที่จะช่วยลดปัญหาฝุ่น PM2.5 ในเชียงใหม่และภาคเหนือให้มีคุณภาพอากาศดีขึ้น จนคนที่นี่ได้กลับมาหายใจอากาศบริสุทธิ์อีกครั้งอย่างปลอดภัยและยั่งยืน