จากประสบการณ์ส่วนตัว เวลาไปถ่ายรูปในพื้นที่ที่จำกัดอย่างร้านอาหารหรือร้านคาเฟ่ที่มีพื้นที่แคบ มันมักจะเป็นเรื่องท้าทายอย่างมากในการหาแสงและมุมที่เหมาะสม รวมถึงการจัดการกับบรรยากาศและผู้คนรอบข้าง สำหรับใครที่เป็นแฟนคลับของโจอี้ภูวศิษฐ์ คงจะชอบเรื่องราวที่เจ้าตัวซนและดื้ออย่างน่ารักเมื่ออยู่ในพื้นที่แคบ ถึงแม้ว่าร้านจะไม่กว้างขวางนัก แต่ก็ทำให้บรรยากาศสนุกสนานและเต็มไปด้วยความเป็นกันเอง การขอถ่ายรูปในสถานที่แบบนี้จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้และเพิ่มความสนุกในการเก็บภาพความทรงจำ นอกจากนี้ การถ่ายรูปในร้านแคบๆ ยังช่วยให้เราเรียนรู้วิธีการเลือกใช้มุมกล้องและการจัดองค์ประกอบภาพอย่างสร้างสรรค์ ทำให้ภาพที่ได้ออกมาดูมีเรื่องราวและมีลูกเล่นมากขึ้น และหากถ่ายกับคนดังอย่างโจอี้ภูวศิษฐ์ ก็ยิ่งเป็นความทรงจำที่มีคุณค่าและน่าประทับใจมากขึ้นไปอีก สรุปแล้ว การนำเสนอมุมมองและประสบการณ์ตรงในการถ่ายภาพในพื้นที่จำกัด พร้อมกับเล่าความซนของโจอี้ภูวศิษฐ์ในบทความนี้ จะช่วยเพิ่มความน่าสนใจและสร้างความรู้สึกใกล้ชิดกับผู้ที่อ่านได้อย่างดีครับ