ถ้าเสิร์ชคำว่า “ท่านเคานต์” แล้วเจอเรื่องนี้ บอกเลยว่าเป็นโทนที่ฉันชอบมาก เพราะมันไม่ได้มาแบบหวานๆ ตั้งแต่ต้น แต่เริ่มจากความสัมพันธ์ที่เหมือน “บังเอิญ” และ “ชั่วยาม” ก่อน แล้วค่อยๆ กลับมาปะทะกันใหม่แบบมีแผลเก่าอยู่เต็มอก สิ่งที่ทำให้พล็อตของ “ท่านเคานต์อีนิกม่า กับมหาดเล็กอัลฟ่ารูปงามแห่งอัมเบรีย” น่าติดตามคือคาแรกเตอร์ท่านเคานต์ที่ทั้งเย่อหยิ่ง ร่ำรวย และพูดจาเหมือนคนไม่เชื่อในความรัก (แถมยังมีฟีลเอาเงินฟาดแบบที่คนอ่านอย่างเราหัวร้อนแทน) แต่ฝั่งมหาดเล็กอย่าง “ดาเรียล” คือคนที่รักจริงแบบไม่เล่นเกม อ่านแล้วจะรู้สึกได้เลยว่าอีกฝ่ายไม่ได้ต้องการอะไรนอกจาก “ความจริงใจ” ประโยคที่ติดหัวมากคือ “โกหกว่ารักผม ในขณะที่เรากำลังรักกัน” มันเป็นประโยคที่แทงใจ เพราะมันสื่อว่าช่วงเวลาที่ควรจะใกล้กันที่สุด กลับมีความไม่ไว้ใจซ่อนอยู่ และนี่แหละที่ทำให้ตอนกลับมาเจอกันอีกครั้ง ความสัมพันธ์เหมือนจะไม่สานต่อ แต่ความรู้สึกมันยังค้างอยู่เต็มๆ สำหรับคนที่ชอบเสิร์ชแนว “ท่านเคานต์” มักจะอยากได้ 3 อย่างนี้: (1) อำนาจ/ชนชั้นชัดเจน (2) เคมีแรงแบบเจอกันแล้วสะเทือน (3) ดราม่าที่มีเหตุผล เรื่องนี้ให้ครบ โดยเฉพาะบรรยากาศ “อัมเบรีย” ที่ทำให้ภาพในหัวออกแนวยุโรปแฟนตาซีนิดๆ อ่านเพลินมาก ทริคเล็กๆ ถ้าจะอ่านให้ฟินขึ้น: ลองสังเกตว่าท่านเคานต์แสดงออกด้วยการ “ผลักไส” หรือ “ตัดบท” บ่อยแค่ไหน เพราะมันมักจะเป็นสัญญาณว่าเขากำลังกลัวตัวเองจะรู้สึกจริง ส่วนดาเรียลจะเป็นสายยืนหยัด—ยิ่งโดนเข้าใจผิดว่าเห็นแก่เงิน ยิ่งรู้สึกสงสารและอยากให้เขาได้พูดความจริงสักครั้ง สรุปคือ ถ้าคุณกำลังหา “นิยายวายท่านเคานต์” ที่มีทั้งความดึงดูดแบบผู้ดีปากร้าย + คนรักจริงที่ไม่ยอมถอย เรื่องนี้เหมาะมาก และยิ่งใครชอบพล็อตกลับมาเจอคนเดิมในเวลาที่ความรู้สึกยังไม่จาง…เตรียมตัวบายใจแข็งๆ ไว้เลย