ถ้าถามว่า “แฟนตำรวจ” เป็นยังไง บอกเลยว่ามีทั้งความภูมิใจและความเป็นห่วงปนกันทุกวัน โดยเฉพาะวันที่ได้เห็นเขาใส่เครื่องแบบ ยืนทำงานกลางแจ้ง ใส่หน้ากากกับหมวกตำรวจ ท่ามกลางอากาศร้อนๆ บางทีอยู่หน้าเต็นท์กิจกรรม มีคนเยอะ สีสันสดใส มีดอกไม้ตกแต่ง แต่คนทำงานจริงๆ คือยืนประจำจุดยาวๆ เรามองแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า เขาเหนื่อยแค่ไหน แต่ก็ยังต้องยิ้มและทำหน้าที่ให้ดีที่สุด สิ่งที่เราเรียนรู้จากการเป็นแฟนตำรวจคือ “เวลา” ไม่ได้มาตรงตามที่เราคาดหวังเสมอ บางวันนัดกันไว้ดีๆ ก็ต้องเลื่อนเพราะมีงานด่วน มีเหตุ หรือถูกเรียกตัวกะทันหัน ช่วงแรกๆ เราเคยนอยด์ แต่พอคุยกันตรงๆ ว่าหน้าที่เขาเป็นแบบนี้ เราเลยปรับตัวใหม่ เช่น เวลานัดเจอจะเผื่อเวลาไว้ ไม่กดดันกัน และไม่ทำให้เขารู้สึกผิดที่ต้องทำงาน อีกอย่างที่สำคัญคือการเป็นกำลังใจแบบ “จับต้องได้” ไม่ใช่แค่พูดว่ารักหรือคิดถึงอย่างเดียว เราจะดูแลเรื่องเล็กๆ ให้เขา เช่น เตือนให้พกน้ำ พกยาดม ครีมกันแดด หรือของที่ช่วยคลายร้อน เพราะหลายงานต้องยืนกลางแดดนานๆ ถ้าเขากลับมาดึก เราจะถามสั้นๆ ว่าวันนี้โอเคไหม เหนื่อยตรงไหน แล้วให้เขาได้พักจริงๆ มากกว่าชวนคุยยาวจนเขาไม่ได้หลับ เรื่องที่คนเป็นแฟนตำรวจควรรู้ไว้คือ อย่าถามรายละเอียดงานที่เขาเล่าไม่ได้ หรือกดดันให้เขาเลือกเราเหนือหน้าที่ เพราะสุดท้ายมันทำให้ทะเลาะกันง่ายมาก วิธีที่เวิร์กสำหรับเราคือ ตั้งขอบเขตการสื่อสารให้สบายใจทั้งคู่ เช่น ถ้าวันไหนเขาเข้าเวรยาว เราจะส่งข้อความสั้นๆ แค่ “สู้ๆ ดูแลตัวเองนะ” แล้วรอให้เขาว่างค่อยตอบ และที่อยากบอกคนที่กำลังคุยกับตำรวจหรือเป็นแฟนตำรวจอยู่—ความสัมพันธ์แบบนี้ไม่ง่าย แต่ถ้าเข้าใจธรรมชาติของงาน และให้กำลังใจแบบพอดีๆ มันจะอบอุ่นมาก เพราะเราได้เห็นอีกด้านของคนที่ตั้งใจทำงานสุจริตจริงๆ