วันนี้ถามพระว่าอยู่ได้มั้ย พระบอกว่าอยู่ได้ ถ้าโยมพ่อให้อยู่ ถามว่าอยากสึกเหรอ พระบอกว่าถ้าให้สึกก็สึก ถามว่าทำมันงานสร้างโบสถ์หนักเหรอ พระบอกว่า“งานหนักไม่กลัว ที่กลัวคือความเหงา” เลยบอกพระว่าเหงาให้ชินนะลูก อยู่ยาวไปเลยหนึ่งเดือน พระลูกชายตอบว่าได้ครับโยมพ่อ 😊😊😊 #ในความทรงจํา #บ้านนี้ที่มีรัก
ในชีวิตความเป็นพระสงฆ์ การอยู่เป็นระยะเวลานานโดยห่างจากครอบครัวและโลกภายนอก อาจสร้างความรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวได้มากกว่าความเหน็ดเหนื่อยจากงานหนักจริงๆ เรื่องเล่าของลูกชายที่ถามพระสงฆ์ถึงความรู้สึกนี้ ทำให้เราเห็นภาพว่าการมีครอบครัวและคนที่รักคอยสนับสนุนคือกำลังใจสำคัญ การที่พระสงฆ์ตอบว่าอยู่ได้ถ้าโยมพ่อให้อยู่ แสดงถึงความเคารพและความไว้วางใจในครอบครัว ความรักในบ้านนี้ไม่ได้จำกัดแค่สายเลือด แต่ลึกซึ้งไปถึงการเข้าใจและโอบอุ้มซึ่งกันและกัน ความจริงใจและการเปิดใจพูดคุยกันอย่างตรงไปตรงมาระหว่างลูกชายกับพระสงฆ์ ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของการส่งต่อแรงใจและความอบอุ่นในช่วงเวลาที่ยากลำบาก นอกจากนี้ ความกลัวในความเหงายังสะท้อนถึงความต้องการของมนุษย์ที่อยากมีความสัมพันธ์แนบแน่นและไม่ถูกละเลย โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ต้องต่อสู้กับงานหนักหรือหน้าที่สำคัญอย่างการสร้างโบสถ์ ความทรงจำในบทสนทนานี้จึงเป็นเครื่องเตือนใจว่าความรักและการสนับสนุนจากครอบครัวและชุมชนมีความหมายมากเพียงใดในการดำเนินชีวิตประจำวันและการเผชิญหน้ากับความยากลำบาก