Fear lasts as food.

ความกลัวเป็นอุปสรรคสำคัญที่มักทำให้คนเราลังเลและเลื่อนการลงมือทำสิ่งที่ตั้งใจไว้ โดยเฉพาะเมื่อความกลัวนั้นถูกจินตนาการขึ้นเพื่อพองขยายให้ใหญ่เกินกว่าความจริง ซึ่งทำให้เรารู้สึกวิตกและท้อแท้มากขึ้น จนท้ายที่สุดความกลัวนั้นกลายเป็นบั่นทอนความสำเร็จของเราอย่างเงียบๆ ในเชิงจิตวิทยา การรับรู้และเข้าใจความกลัวนั้นมีความสำคัญมาก เพราะการหลีกเลี่ยงหรือละเลยความกลัวนั้นเพียงแค่จะส่งผลให้ความกลัวเติบโตและกินเวลาชีวิตมากขึ้นเรื่อยๆ การฝึกฝนจิตใจให้เผชิญหน้ากับความกลัวอย่างมีสติ และเริ่มลงมือทำอย่างค่อยเป็นค่อยไป เป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยลดความวิตกกังวล และช่วยให้เราเห็นว่าความกลัวที่เคยคาดคิดไว้เกินจริงนั้นจริงๆ แล้วไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด นอกจากนั้น การฝึกพูดหน้ากล้องเป็นตัวอย่างที่ดีในการนำเสนอการฝ่าฟันความกลัว เพราะการพูดหน้ากล้องอาจทำให้เกิดความกลัวความล้มเหลว กลัวถูกวิพากษ์วิจารณ์ หรือกลัวทำผิดพลาด แต่เมื่อได้ฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอภายใน 30 วัน จะช่วยสร้างความมั่นใจและทักษะการสื่อสารที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เห็นว่าการลงมือทำจริงนั้นง่ายกว่าจินตนาการไว้มาก สุดท้ายนี้ การรู้จักใช้เทคนิคการตั้งเป้าหมายแบบแบ่งเป็นขั้นตอนเล็กๆ การวางแผนและการจดบันทึกความคืบหน้าทำให้เห็นถึงความสำเร็จในแต่ละวัน จะช่วยกระตุ้นให้เราก้าวผ่านความกลัว เปลี่ยนความท้อแท้เป็นแรงผลักดันจนสามารถทำสิ่งที่เคยกลัวให้สำเร็จได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน