Stop these three, write an ultra-smuth fluid note.

ในประสบการณ์การเขียนบันทึกของผมเอง เคยติดอยู่กับความคิดว่า "ต้องเขียนให้สวย" หรือ "ต้องเขียนให้มีสาระ" ซึ่งมักทำให้เริ่มต้นไม่ได้อย่างที่ตั้งใจ หยุดคิดพวกนี้ไปเลย แล้วลองปล่อยใจเขียนเรื่องเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน เช่น สิ่งที่กิน หรือความรู้สึกตอนนั้น ถึงแม้ลายมือจะไม่สวยก็ไม่เป็นไร เพราะสมุดบันทึกไม่ใช่เวทีประกวดลายมือ อีกข้อที่สำคัญคือความกลัวว่าใครจะมาแอบอ่านบันทึกของเราหรือไม่ จนบางครั้งก็ทำให้เขียนโดยมีความกั๊กหรือกลัวเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริง อาจลองหาเตรียมที่เก็บสมุดที่ปลอดภัย หรือถ้ากลัวมากจริง ๆ ก็เขียนเสร็จแล้วฉีกทิ้งก็ได้ เพื่อเปิดพื้นที่ให้ตัวเองได้ปลดปล่อยความรู้สึกอย่างเต็มที่ การเขียนบันทึกจึงเป็นเหมือนการได้ทบทวนตัวเองและฮีลใจก้าวสำคัญในชีวิต มองว่าการเขียนคือการทำความเข้าใจตัวเองให้ลึกซึ้งขึ้นโดยไม่ต้องเครียดกับรูปแบบหรือเนื้อหาที่ต้องยิ่งใหญ่ เสมือนการสนทนากับใจตัวเองอย่างแท้จริงและสร้างความสุขจากภายในอย่างเรียบง่าย