การประจำการที่ชายแดนไทย-กัมพูชา โดยเฉพาะที่จังหวัดอุบลราชธานี ณ จุดรอยต่อสามเหลี่ยมมรกตนั้น นอกจากหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติอย่างเข้มแข็งแล้ว สิ่งที่ขาดไม่ได้คือกำลังใจจากครอบครัวและอาหารที่คุ้นเคย "กับข้าวในป่า" ที่ได้ทานบางครั้ง แม้ว่าจะรสชาติดี แต่ก็ยังสู้รสมือแม่ไม่ได้เลย ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่ช่วยเติมเต็มความรู้สึกของทหารชายแดนที่ต้องอยู่ห่างบ้าน ในฐานะที่เคยมีโอกาสอยู่ในพื้นที่ชายแดนเอง รู้ดีว่าการที่ได้สัมผัสรสชาติอาหารที่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นข้าวสวยร้อนๆ กับแกงรสจัดหรือผักสดจากสวนหลังบ้าน ล้วนเป็นสิ่งที่ช่วยยกระดับจิตใจทำให้ผ่านความยากลำบากได้ง่ายขึ้น ความทรงจำและความอบอุ่นจากบ้านเกิดนั้นเปรียบเสมือนแรงผลักดันที่ทำให้ทุกวันยากๆ ผ่านไปได้ สำหรับทหารชายแดนทุกคน ผมขอเป็นกำลังใจให้สู้ๆ และอดทนไว้ เพราะอีกไม่นานก็จะได้กลับบ้าน เพื่อสัมผัสกับอาหารและความอบอุ่นที่แท้จริงจากครอบครัวอีกครั้ง ความรักและกำลังใจจากคนในบ้านนั้น คือสิ่งสำคัญที่ไม่มีสิ่งใดเปรียบได้ และแม้จะอยู่ห่างไกล แต่ขอให้เชื่อว่าความคิดถึงและการสนับสนุนยังส่งตรงถึงทุกคนเสมอ