#แมลง #เต่าทอง

ตั้งแต่ช่วงหลังๆ เราเจอ “แมลงเต่าทอง” น้อยลงมาก จากเมื่อก่อนเคยเห็นตามต้นไม้ที่มันชอบเป็นสิบๆ ตัว เดี๋ยวนี้นานๆ ทีถึงจะเจอสักตัว (บางครั้งเป็นตัวเล็กสีทองใสๆ เกาะนิ้วมือแบบในรูปเลย) เลยลองมาทบทวนข้อมูลที่หลายคนค้นหาอย่าง “วงจรชีวิตแมลงเต่าทอง” เผื่อช่วยให้ตามหา/สังเกตได้ง่ายขึ้นค่ะ แมลงเต่าทองภาษาอังกฤษเรียกทั่วไปว่า “ladybug” (อเมริกัน) หรือ “ladybird” (อังกฤษ) และถ้าจะทางวิชาการจะอยู่ในกลุ่ม “lady beetle” ด้วยค่ะ เวลาค้นข้อมูลต่างประเทศลองใช้ 2 คำนี้สลับกัน จะเจอรูปและรายละเอียดเยอะมาก ส่วนวงจรชีวิตแมลงเต่าทองโดยทั่วไปเป็นแบบแปลงรูปสมบูรณ์ 4 ระยะ: 1) ไข่ (Egg) — ตัวเต็มวัยจะวางไข่เป็นกลุ่มๆ มักอยู่ “ใต้ใบ” หรือบริเวณที่มีเพลี้ยเยอะ เพราะเป็นแหล่งอาหารของลูกๆ พอฟังแบบนี้แล้วรู้สึกว่า ถ้าเราอยากเจอจริงๆ ลองพลิกดูใต้ใบไม้แถวจุดที่มีเพลี้ย/คราบเหนียวๆ อาจจะพอมีลุ้น 2) ตัวอ่อน (Larva) — หลายคนไม่รู้ว่าตัวอ่อนของเต่าทองหน้าตาไม่เหมือนเต่าทองเลย คล้ายตัวหนอน/จิ้งจกจิ๋ว สีเข้มๆ มีลาย เป็นช่วงที่กินเก่งมาก โดยเฉพาะเพลี้ยอ่อน (นี่แหละเหตุผลที่เต่าทองถูกจัดเป็นแมลงตัวห้ำที่ช่วยควบคุมศัตรูพืช) 3) ดักแด้ (Pupa) — จะเกาะนิ่งอยู่ตามใบหรือกิ่ง ช่วงนี้ไม่ค่อยเคลื่อนไหว ถ้าเราเห็นเหมือนก้อนเล็กๆ ติดกับใบ อาจเป็นดักแด้ได้เหมือนกัน แต่ไม่ควรไปแกะหรือเขย่าเพราะเขากำลังเปลี่ยนรูปค่ะ 4) ตัวเต็มวัย (Adult) — พอออกจากดักแด้ใหม่ๆ สีอาจยังอ่อน/ใส แล้วค่อยๆ เข้มขึ้นตามเวลา บางตัวไม่ได้แดงจุดดำเสมอไปนะคะ มีหลายสีมาก รวมถึงโทนเหลืองทองด้วย ทริคเล็กๆ จากที่ลองสังเกตเอง: ถ้าช่วงไหนฝนตกหนักมากหรือมีการฉีดยาฆ่าแมลงบ่อยๆ เราจะยิ่งเจอน้อยลง ลองมองหาตามไม้พุ่ม/ต้นไม้ที่ไม่ค่อยโดนสารเคมี และมักมีเพลี้ยอยู่ จะมีโอกาสเจอเต่าทองมากกว่า ถ้าใครเจอแถวบ้านช่วงนี้ ลองดูว่ามีไข่เป็นกลุ่มใต้ใบหรือมีตัวอ่อนอยู่ไหม แล้วมาแชร์กันได้นะคะ เผื่อช่วยกันทำแผนที่จุดที่ยังพอมีเต่าทองให้เห็นบ้าง