จากประสบการณ์ส่วนตัวที่บ้านมีเด็กเล็ก ความเงียบมักจะไม่ใช่สิ่งที่ทำให้รู้สึกสงบเสมอไป แต่กลับทำให้รู้สึกตื่นเต้นและสงสัยว่าอาจจะมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น เพราะเด็กมักจะเชื่อมโยงความเงียบกับความผิดปกติ หรือสิ่งที่ไม่คุ้นเคย ในระหว่างวัน เมื่อลูกชายเงียบหายไปนานๆ พ่อแม่ก็มักจะเริ่มรู้สึกกังวล บางครั้งก็ไปหาเจอเขากำลังเล่นซ่อนหา หรือสร้างเรื่องสนุกๆ ของตัวเอง ซึ่งบางครั้งก็นำไปสู่เสียงหัวเราะและบรรยากาศที่สดใสในบ้าน สิ่งสำคัญที่ได้เรียนรู้คือ การให้เด็กได้มีความสุขกับช่วงเวลาที่เขาทำสิ่งต่างๆ อย่างอิสระ รวมถึงการสังเกตและเข้าใจความรู้สึกของเขาเมื่อเกิดความเงียบ เพื่อที่จะช่วยคลายความกังวลและสร้างความมั่นใจให้กับเด็กได้มากขึ้น อีกทั้ง การพูดคุยกับเด็กเกี่ยวกับความรู้สึกกลัวความเงียบและร่วมกันหากิจกรรมที่สนุกสนาน เช่น เล่นเกมหรือร้องเพลงพร้อมกัน ก็ช่วยให้บรรยากาศบ้านเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความสุข ทำให้ความเงียบไม่เป็นสิ่งที่น่ากลัวอีกต่อไป