จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการพยายามสร้างความสุขโดยการพึ่งพารายล้อมหรือความเห็นของคนอื่น มักนำมาซึ่งความผิดหวังและความรู้สึกว่างเปล่าในที่สุด เหตุผลหนึ่งคือความสุขที่ได้จากการยืมมา อย่างเช่น การได้รับคำชม หรือความสนใจจากคนอื่น มักเป็นความสุขที่ชั่วคราวและเปราะบาง เพราะมันขึ้นอยู่กับปัจจัยภายนอกที่เราไม่สามารถควบคุมได้ตลอดเวลา ผมจึงเริ่มหันมาทำความรู้จักและยอมรับตัวเอง เปิดใจให้กับความรู้สึกจริงๆ ของตัวเอง และตั้งเป้าที่จะหาความสุขจากภายใน เช่นการทำสิ่งที่รัก ฝึกฝนความสงบใจ และมีความตั้งใจในการพัฒนาตัวเอง นอกจากนี้ การทำสมาธิหรือการเขียนบันทึกความทรงจำก็ช่วยให้ผมเห็นความสุขจากประสบการณ์เล็กๆ ในชีวิตประจำวัน แม้เพียงแค่การได้ชื่นชมธรรมชาติ หรือเวลาที่ใช้กับคนที่รัก ความสุขเหล่านี้เป็นสิ่งที่เราสร้างได้ด้วยตัวเองและไม่ถูกจำกัดโดยการยืมจากคนอื่น ดังนั้น การเข้าใจว่า "ความสุขที่ยืมคนอื่นมาต่อให้สุขแค่ไหนมันก็ทุกข์อยู่ดี" จะช่วยให้เราหลีกเลี่ยงการคาดหวังที่ไม่เป็นจริง และหันมาโฟกัสกับการเติมเต็มความสุขภายในตัวเองอย่างแท้จริง