ท่านสามีท่านหย่ากับข้าสักทีเถอะ

ถ้าใครกำลังตามหาแนว “คุณนายซูหยายังไงให้โลกจำ” เราว่าคาแรกเตอร์ของ ‘ซูเจียว’ ในเรื่อง ท่านสามีท่านหย่ากับข้าสักทีเถอะ คือตอบโจทย์มาก เพราะความ “คุณนาย” ของเธอไม่ได้มาแบบนางเอกเรียบร้อย แต่เป็นคุณนายสายแสบที่ตั้งเป้าชัดเจนตั้งแต่ต้น: ขอเงินล้าน (สิUล้าuในเรื่อง) + ตั๋วกลับบ้าน แล้วจะไปจากชีวิตสามีให้ได้สักที สิ่งที่ทำให้ซูเจียว “จำง่าย” คือแรงขับเคลื่อนแบบคนจริง—เธอไม่มานั่งลังเลว่าอยากรักหรือไม่อยากรัก แต่เดินเกมเพื่อให้โดนหย่าแบบเต็มกำลัง ทั้งแกล้งทั้งปั่นทั้งผลักไสให้พระเอกไปสนใจนางเอกต้นฉบับ เหมือนจะเป็นสูตรสำเร็จของนิยายทะลุมิติทั่วไป…แต่เรื่องนี้หักมุมตรงที่ ‘สวี่จือหาน’ จอหงวนสุดหล่อดันมีสกิลแฝง “ได้ยินเสียงในใจ” นี่แหละที่ทำให้ทุกฉากที่ซูเจียวคิดแผนร้าย กลายเป็นฉากฟินปนฮาทันที ความฟินของเรื่องสำหรับเราคือ พระเอกไม่ได้แค่ตามใจแบบหวานๆ แต่เป็นสายเปย์ขั้นสุด ชนิดที่นางเอกจะทำตัวงอแงแค่ไหน เขากลับมองว่าน่าเอ็นดู แล้วจัดเต็มให้หมด ตั้งแต่ของใช้จุกจิกไปจนถึงของกินแบบหม้อชาบู อ่านแล้วได้ฟีล “คุณนายซูหยา” ที่โลกต้องจำเพราะความเรื่องมากนิดๆ แต่มีคนตามใจจริงๆ จนเราเผลออินว่า เออ…แบบนี้ก็ยอมเป็นฮูหยินจอหงวนได้นะ อีกจุดที่ทำให้คำว่า “คุณนายซูหยายังไงให้โลกจำ” ใช้กับเรื่องนี้ได้ คือความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ แรงขึ้นเรื่อยๆ จากตอนแรกซูเจียวอยากหนีให้ไวที่สุด กลายเป็นยิ่งหนียิ่งโดนล็อก ยิ่งวางแผนยิ่งพัง เพราะพระเอกอ่านใจได้ตลอด ทำให้เกิดโมเมนต์แนวไล่จับ/หวง/ตามติดแบบละมุนแต่เข้มข้น ถ้าคุณชอบนิยายจีนโบราณที่มีทั้งทะลุมิติ แผนหย่าแต่ไม่สำเร็จ พระเอกคลั่งรัก และมุกตลกจาก “เสียงในใจ” เราว่าเรื่องนี้อ่านเพลินมาก และคาแรกเตอร์ซูเจียวมีความเป็น “คุณนายซูหยา” ในแบบที่อ่านแล้วติดภาพ—ปากบ่นจะหนี แต่ใจเริ่มฟินจนลืมทางกลับบ้านจริงๆ