จากประสบการณ์ส่วนตัว การหยุดวิ่งไล่ตามใครบางคนไม่ได้หมายความว่าเราสูญเสียความสัมพันธ์ แต่เป็นการเปิดโอกาสให้คนอีกฝ่ายได้ตระหนักถึงความสำคัญของเรา เมื่อเราหยุดตามเขาอย่างต่อเนื่อง เขาเริ่มตั้งคำถามในใจ เช่น ทำไมเงียบไป? หรือเขากำลังจะเสียอะไรไป? ความเงียบนี้จึงเป็นแรงกระตุ้นให้เกิดการใคร่ครวญและคิดถึงมากกว่าเดิม นอกจากนี้ การที่เราหยุดวิ่งตามยังทำให้สมดุลอำนาจในความสัมพันธ์เปลี่ยนไป คนที่เคยอยู่ในสถานะเป็นฝ่ายถูกตามก็จะรู้สึกเสียการควบคุมบางอย่างและอาจวิตกกังวล จึงเริ่มเคลื่อนไหวเข้าหาเองในบางครั้งเหมือนอยากพิสูจน์ตัวเองในบทบาทฝ่ายล่า ส่วนนักความสัมพันธ์หลายคนยังบอกว่า การห่างกันบ้างจะทำให้เห็นความจริงใจและสถานะที่แท้จริงของอีกฝ่ายชัดเจนขึ้น สิ่งสำคัญที่ได้จากการหยุดไล่ตามนั่นก็คือ การได้ทบทวนความรู้สึกตัวเองว่าหยุดเพราะอะไร เช่น ความเหนื่อยล้า การไม่ได้รับความเคารพ หรือการต้องการกลับมารักและดูแลตัวเองมากขึ้น ซึ่งถือเป็นพลังที่เข้มแข็งและสำคัญต่อการสร้างเสริมความสัมพันธ์ที่สมดุลและเป็นสุขในอนาคต การหยุดวิ่งตามจึงไม่ได้หมายความว่าสัมพันธ์จะจบ แต่เป็นการเปิดพื้นที่ให้ทั้งสองฝ่ายได้ประเมินและคิดทบทวนความรู้สึกที่แท้จริง เหมือนกับที่ในบทความเน้นไว้ว่า "ความเงียบทำให้คนเริ่มคิดมากกว่าการไล่ตาม" ซึ่งสิ่งนี้เองอาจเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของความสัมพันธ์