ภาพจิตรกรรมฝาผนังกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น📸✨

ถ้าชอบดู “ภาพฝาผนังวัด” แบบได้กลิ่นอายของกาลเวลา วัดเจตวงศ์ (วัดร้าง) ปทุมธานี เป็นอีกที่ที่เดินเข้าไปแล้วรู้สึกเหมือนได้ย้อนยุคเลยค่ะ ไฮไลต์คือจิตรกรรมฝาผนังโบราณที่เล่า “พุทธประวัติ” อยู่ตามผนังด้านใน แม้สีจะซีดลงตามอายุ แต่รายละเอียดหลายจุดยังชวนหยุดดูนานๆ โดยเฉพาะฉากที่มีพระพุทธเจ้าและพระสงฆ์อยู่ด้านบน แล้วมีฉากผู้คน/ธรรมชาติอยู่ด้านล่าง ทำให้เห็นวิธีเล่าเรื่องของช่างสมัยก่อนชัดมาก ด้านในอุโบสถจะเจอ “พระประธานปางมารวิชัย” สีทอง (ในภาพจะเห็นประดิษฐานเป็น 3 องค์) บรรยากาศค่อนข้างสงบ มีรูปปั้นพระสงฆ์ด้านหน้า และบางช่วงจะเห็นพวงมาลัยที่คนยังนำมาถวายอยู่ แนะนำให้ไหว้แบบสำรวม ไม่แตะต้ององค์พระหรือผนัง เพราะพื้นผิวจิตรกรรมเก่าและเปราะมากค่ะ โครงสร้างอาคารเป็นพระอุโบสถก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก มี “ช่องประตูเดียว” ลักษณะใกล้เคียงโบสถ์มหาอุต ทำให้ด้านในแสงค่อนข้างน้อย ใครตั้งใจไปถ่ายจิตรกรรมฝาผนัง แนะนำพกไฟฉายเล็กๆ หรือใช้โหมดกลางคืนในมือถือ แต่หลีกเลี่ยงการใช้แฟลชแรงๆ จ่อใกล้ผนัง และอย่าพิง/ขูดกับผนังนะคะ หลายคนเสิร์ชคำว่า “วัดภูมินทร์ จิตรกรรมฝาผนัง” เพราะอยากดูภาพดังๆ ระดับตำนาน (แนวงานสกุลช่างล้านนา) ซึ่งคนละสไตล์กับที่ปทุมธานีค่ะ ส่วนวัดเจตวงศ์จะให้ฟีลจิตรกรรมฝาผนังรัตนโกสินทร์ตอนต้นมากกว่า เห็นการจัดองค์ประกอบและการเล่าเรื่องแบบภาพพุทธประวัติชัดเจน เหมาะกับคนที่อยากตามรอย “จิตรกรรมฝาผนังโบราณ” หลายภูมิภาค แล้วเทียบความต่างของงานช่างแต่ละยุค นอกจากในโบสถ์ ด้านหน้ามี “เจดีย์เก่า 3 องค์” เป็นจุดที่ถ่ายรูปแล้วสวยแบบขรึมๆ มีรากไม้และคราบเวลาให้ความรู้สึกคลาสสิก แต่เดินระวังพื้นต่างระดับ เศษอิฐ และกิ่งไม้ด้วยค่ะ ถ้าไปช่วงเช้าหรือบ่ายแก่ๆ แสงจะนุ่ม ถ่ายสถาปัตยกรรมอิฐถือปูนกับลายปูนปั้นหน้าจั่วได้สวยมาก สุดท้าย ถ้าใครชอบหัวข้ออย่าง “จิตรกรรมฝาผนังรามเกียรติ์” ส่วนใหญ่จะเจอในวัดใหญ่ๆ ที่เน้นวรรณคดีไทย แต่ที่นี่เด่นไปทางพุทธประวัติเป็นหลักค่ะ ใครไปแล้วลองสังเกตฉากเล็กๆ ตามมุมผนัง จะได้ความสนุกเหมือนเล่นเกมตามหารายละเอียดในภาพโบราณเลย