When "Home" Isn't "Wiman": The Painful Truth of a Place That Isn't a Safe Area
We all grew up with that definition..."Home is our Wiman."
We were taught to believe that home is the safest place, the refuge from the monsoon in the outside world, and the embrace that will hold us on the day we fall.
But sad...That in the harsh real world,
"Home" doesn't always serve as a safe space for everyone.
For someone...The word home does not mean warmth.
But it means the coldest awkwardness, paranoia and isolation.
The terrifying outside world includes competition, exploitation, or people who are mean to us...But believe it, for some people, it's not as scary as having to twist a doorknob to step into your home.
That's weird...The deepest, most painful and most difficult to heal wounds in our human lives are not usually caused by strangers outside the home.
But it stems from prick speech, judgmental eyesight, suffocating expectations, or even violence...That was put forward by someone reputed to be "family."
It's hard to speak to anyone, because society always tells us, "That's a house, that's a family, that's a family."
Those words are like fetters that lock their victims in dark rooms.
It turned out that on a dark and cold night, instead of a house, it would be a place to stay...It turned out to be an emotional battleground that caused many to lie down crying quietly until they fell asleep.
Today...I just want to say to everyone who's going through this feeling,
"You're not wrong...To feel unsafe in my own home. "
You don't need to feel guilty for the sin of sometimes wanting to walk away from that place.
Remember, "home" in the true sense is not just a building made of brick from mortar, and it is not just a bloodline that binds us...But it's a place or someone who accepts who you are, where you cry without fear of repetition, and where your heart can truly rest.
If today's familiar home is so mean to you...
May you be strong, keep your own heart.
Then take yourself out and create your own "safe space," for you have full rights...To live a safe, happy and loving life.
จากประสบการณ์ส่วนตัว หลายครั้งที่ฉันรู้สึกว่าแม้เหนื่อยจากโลกภายนอก แต่เมื่อกลับบ้านกลับพบกับความเงียบเหงาหรือบรรยากาศที่ตึงเครียด ซึ่งทำให้หัวใจฉันรู้สึกหนักหน่วงกว่าเดิมมาก ฉันเข้าใจถึงความรู้สึกที่ต้องเผชิญกับบ้านที่ไม่ปลอดภัย เพราะนั้นไม่ใช่สถานที่พักผ่อนใจอย่างที่ควรเป็นจริงๆ มันเหมือนกับถูกจำกัดด้วยความหวาดกลัว การตัดสิน และความคาดหวังที่เกินกว่าจะรับไหว ฉันได้เรียนรู้ว่าการยอมรับความรู้สึกว่าบ้านอาจไม่ใช่วิมานของทุกคนเป็นก้าวแรกที่สำคัญ หลังจากนั้น ฉันเริ่มสร้าง "พื้นที่ปลอดภัย" ให้กับตัวเองในรูปแบบอื่น ไม่ว่าจะเป็นที่ทำงานที่ฉันรู้สึกว่าปลอดภัย ถึงแม้อยู่ห่างจากครอบครัว แต่ฉันสามารถเป็นตัวเอง ไม่ต้องกลัวการถูกตัดสิน นอกจากนี้การมีเพื่อนสนิทที่ใช้พูดคุยและแชร์ความรู้สึกอย่างเปิดใจ เป็นอีกหนึ่งจุดที่ช่วยเติมเต็มใจฉันอย่างมาก อย่างไรก็ตาม การเยียวยาบาดแผลจากบ้านที่ไม่ใช่พื้นที่ปลอดภัยไม่ได้ง่าย แต่ทุกคนมีสิทธิ์เลือกชีวิตที่ดี และมีพื้นที่ที่ให้ความรักและการยอมรับในแบบที่เราคู่ควร ฉันอยากบอกกับทุกคนที่กำลังรู้สึกเช่นนี้ว่า "คุณไม่ได้อยู่คนเดียว" และ "คุณมีสิทธิ์ที่จะหาที่พักใจที่แท้จริง" แม้จะไม่ใช่บ้านที่คุณเกิดมา คำว่า "บ้าน" สำหรับฉันตอนนี้ คือสถานที่ที่ใจฉันได้รับการโอบอุ้มอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นที่ใดก็ตามที่เปิดโอกาสให้ฉันได้เป็นตัวของตัวเองและได้ถอนใจอย่างสงบ ทั้งนี้ ฉันหวังว่าเรื่องราวและการแบ่งปันประสบการณ์นี้จะเป็นกำลังใจให้ผู้ที่รู้สึกถูกขังอยู่ในบ้านที่ไม่มีความปลอดภัย ได้กล้าหาญและเชื่อมั่นในการสร้างชีวิตและพื้นที่ปลอดภัยของตัวเองต่อไป