จากประสบการณ์และการติดตามข่าวสารเกี่ยวกับโครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบินในพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) พบว่าปัญหาหลักไม่ได้เกิดจากความล่าช้าของงานก่อสร้างเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกี่ยวพันกับความไม่แน่นอนในการสนับสนุนภาครัฐและความซับซ้อนของสัญญาร่วมทุนระหว่างภาครัฐและเอกชน ในหลายปีที่ผ่านมา มีการใช้ภาพลักษณ์โครงการรถไฟความเร็วสูงนี้ในการส่งเสริมการลงทุนและบูมราคาที่ดินในพื้นที่หลัก ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้สังคมและนักลงทุนคาดหวังการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานอย่างต่อเนื่อง แต่เมื่อโครงการเดินหน้าไม่ได้ตามแผน ทั้งจากปัญหาการเจรจาสัญญาและการขาดความชัดเจนเรื่องงบประมาณสนับสนุน ทำให้นักลงทุนระดับสูงและธนาคารมีความกังวลในเรื่องความเสี่ยงทางการเงินและอนาคตของโครงการ นอกจากนี้ข้อจำกัดทางกฎหมายและการประกันผลตอบแทนภายใต้ พ.ร.บ.ที่เกี่ยวข้องกับโครงการ ทำให้การจัดสรรงบประมาณภาครัฐไม่สามารถดำเนินการจ่ายเงินล่วงหน้าหรือให้การรับประกันผลตอบแทนระยะยาวได้อย่างชัดเจน ส่งผลให้เอกชนบางฝ่ายพิจารณาตัวเลือกที่จะยุติความร่วมมือในโครงการ จนกลายเป็นความกังวลว่าการเลิกสัญญาอาจทำให้เกิดความเสียหายของโอกาสพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะใหญ่ของประเทศ จากประสบการณ์ผู้ที่เคยอยู่ในวงการอสังหาริมทรัพย์และติดตามเรื่องนี้อย่างใกล้ชิด เห็นได้ว่าแม้โครงการจะเผชิญปัญหา แต่การพัฒนาระบบโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ในไทยยังจำเป็นและมีความท้าทายที่ต้องการความร่วมมือจากทุกฝ่ายเพื่อแก้ไขปัญหาให้เกิดเสถียรภาพ การติดตามความคืบหน้าและทำความเข้าใจเรื่องกฎหมายและการเงินภาครัฐเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้ประชาชนและนักลงทุนได้ตัดสินใจอย่างมีข้อมูลมากขึ้น ทั้งนี้โครงการนี้ยังเป็นตัวอย่างที่ดีในการเรียนรู้เรื่องการร่วมลงทุนขนาดใหญ่ของรัฐและเอกชนและบทบาทของการสนับสนุนภาครัฐในเชิงนโยบายเพื่อให้เกิดผลสัมฤทธิ์ในวงกว้างที่สุดของประเทศ