ในประสบการณ์การทำงานในสายโลจิสติกส์และการนำเข้า-ส่งออกที่ผมได้สัมผัสมา พบว่า ECS หรือ Emergency Conflict Surcharge กลายเป็นตัวแปรสำคัญที่ส่งผลต่อต้นทุนรวมของการขนส่งสินค้าทางทะเลอย่างมากในปี 2026 หลายบริษัทจองเรือในช่วงต้นด้วยราคาค่าระวาง (Freight) ที่ดูเหมือนจะถูกหรือสมเหตุสมผล แต่แล้วเมื่อสินค้ากำลังจะถูกส่งออกหรือแม้กระทั่งอยู่กลางทะเล กลับเจอกับ surcharge เฉพาะกิจเช่น ECS ที่สายเรือเรียกเก็บเพิ่มโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้าหรือประกาศหลังจากได้รับ quotation แล้วก็ตาม ซึ่งแนวปฏิบัติแบบนี้มีที่มาจากสาเหตุหลายปัจจัย อาทิ ความขัดแย้งระหว่างประเทศ การโจมตีเรือโดยโจรสลัดหรือกลุ่มติดอาวุธ เส้นทางเดินเรือที่ต้องเลี่ยงเพื่อความปลอดภัย รวมถึงต้นทุนค่าเชื้อเพลิงและเบี้ยประกันภัยที่พุ่งสูงขึ้น ยกตัวอย่างกรณีวิกฤตทางช่องแคบฮอร์มุซและทะเลแดงที่ทำให้สายเรือต่างๆ เช่น CMA CGM, Hapag-Lloyd และ Maersk ต้องเปลี่ยนเส้นทางชิปปิ้งผ่านแหลมกู๊ดโฮป ส่งผลให้เวลาเดินทางเพิ่มขึ้นถึง 10-15 วันและทำให้ค่าระวางและ surcharge พุ่งสูงมากถึงหลักพันถึงหลักหมื่นเหรียญสหรัฐฯ ในบางเส้นทาง สิ่งที่ผมอยากจะแนะนำก็คือ ผู้ประกอบการหรือเจ้าของกิจการที่รับผิดชอบงานขนส่งควรติดตามข่าวสารอัพเดตอย่างใกล้ชิด และคำนึงถึงความเสี่ยงเหล่านี้เมื่อต้องวางแผนต้นทุนเพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบทางการเงินแบบกะทันหัน การเจรจาต่อรองกับสายเรือหรือบริษัทโลจิสติกส์ควรมีข้อตกลงเรื่อง surcharge ให้ชัดเจน รวมถึงเตรียมแผนสำรองในช่วงวิกฤติเช่นนี้ หลังจากที่ผมเองเคยเจอสถานการณ์นี้ ทำให้เห็นว่าแค่คิดแผนต้นทุนที่รวมเพียง Ocean Freight เพียงอย่างเดียวไม่พอ จำเป็นต้องรวมค่าใช้จ่ายอย่าง Fuel Surcharge, War Risk, ECS และ Security Cost ให้ครบถ้วนด้วย เพื่อป้องกันปัญหาต้นทุนลอยตัวและเพิ่มความแม่นยำในการบริหารการเงินขององค์กร ในยุคที่โลกมีความไม่แน่นอนสูงและเส้นทางเดินเรือเต็มไปด้วยความเสี่ยง การเตรียมพร้อมรับกับ surcharge และความเปลี่ยนแปลงของราคาค่าระวางอย่างรอบคอบจะช่วยให้ธุรกิจสามารถจัดการกับต้นทุนได้ดีขึ้นและไม่ประสบปัญหาช็อกค่าขนส่งที่สูงกว่าที่คาดไว้