จากประสบการณ์การอ่านนิยายไทบ้านแนวนี้ ต้องบอกว่าความเป็นเอกลักษณ์ของภาษาถิ่นและมุกตลกแบบบ้าน ๆ คือเสน่ห์ที่ยากจะหาได้ในนิยายแนวอื่น ๆ นิยายเรื่องนี้ได้นำเสนอเรื่องราวของบักหน้าหล่อที่แม้ดูเหมือนว่าทุกคนอยากได้แต่ตัวเอกกลับไม่ชอบ ซึ่งทำให้เรื่องราวเต็มไปด้วยความขบขันและสถานการณ์ที่ไม่คาดฝันหลายครั้ง สิ่งที่ชอบมากคือบทสนทนาและคำด่าที่มีสีสันแบบคนอีสานแท้ ๆ ซึ่งทำให้รู้สึกใกล้ชิดและสนุกไปกับเรื่องราวได้อย่างไม่รู้เบื่อ เช่นประโยคด่าเพื่อนด้วยคำพูดสุดฮา "เตะต้นกล้วยกระจายคาตีx" หรือบทชม "โตขาวคือหยวกกล้วยสูง ๆ" ที่บอกความรู้สึกของตัวละครได้อย่างชัดเจนและมีมิติ นอกจากนี้ เนื้อเรื่องยังแทรกความรัก ความเป็นเพื่อน และความกวน ๆ ที่ทำให้คนอ่านรู้สึกอินและอยากติดตามประสบการณ์ของตัวละครในยโสธรยาว ๆ จนแทบวางหนังสือไม่ลง ความสนุกนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นนิยายวายโดยตรง แต่ก็แฝงความรู้สึกลึกซึ้งและการเข้าใจตัวละครที่หลากหลาย สอดคล้องกับวิถีชีวิตและวัฒนธรรมอีสานที่แท้จริง สำหรับใครที่ชื่นชอบแนวเรื่องเล่าแบบบ้าน ๆ มีความตลกขบขัน พร้อมฟีลลิ่งอบอุ่นและภาษาถิ่นที่น่ารัก นิยายเรื่องนี้คืออีกหนึ่งตัวเลือกที่ดี ที่จะทำให้คุณไม่เพียงแค่หัวเราะ แต่ยังเข้าใจและรู้จักวัฒนธรรมอีสานผ่านมุมมองชีวิตของคนในพื้นที่ด้วย