รับมือยังไง ?กับชีวิตมหาลัยที่ไม่มีเพื่อนสนิท
🥲เราเป็นคนนึงที่ไม่เอ็นจอยกับชีวิตเฉพาะเรื่องสังคมตอนเรียนในช่วงมหาลัยเลย เลือกคณะเลือกสาขาก็ไม่ใช่ตัวเอง สังคมเพื่อนก็ไม่ตรงกับไทป์เราเท่าไหร่ เป็นอะไรที่รู้สึกว่าตัวเองแปลกแยก แล้วก็เบื่อมากถึงสุดท้ายผ่านมาได้แล้ว ก็ยังจำความรู้สึกได้เลยว่าผ่านมาแบบเบื่อๆ
😭ตอนเข้ามาคณะใหม่ๆ มีเพื่อนที่พอคุยกันได้อยู่คนนึงพอเริ่มเข้าสาขา นางก็ซิ่วไปคณะอื่นตอนนั้นรู้สึกเหมือนอกหักมาก แล้วก็เคว้งคว้างสุดๆ ไปอยู่กับคนนั้นทีคนนี้ที ก็ไม่คลิ๊กกันเลยสักคน แต่ก็พยามยามเอาตัวเองไปอยู่กับกลุ่มเพื่อนเอาไว้ เพราะจะมาอยู่ลำพังคนเดียวชีวิตมันยากอ่ะ งานกลุ่มเอย การบ้านเอย เวลาสอบเอย มันต้องช่วยๆกันเรียน เราจะตามเพื่อนไม่ทัน ไม่รู้เรื่องอะไรเลยถ้าเราอยู่คนเดียว ชีวิตอินดี้เกินก็ลำบาก แล้วคือเปลี่ยนเพื่อนที่คบด้วยบ่อยมากเพราะนิสัยไม่ตรงกัน เพื่อนๆในสาขาเค้าไม่ผิดอะไรเลยนะ ช่วงปีสี่ก็เจอเพื่อนในสาขา 2คนที่ไม่ถึงกับสนิทจนเราคือเพื่อนสนิทของเค้าแต่ก็ช่วยเรื่องเรียน เรื่องบรรยากาศที่มันน่าอึดอัดได้เยอะเลย แต่ก็นั่นแหละสุดท้ายเราแค่รู้สึกตรงไหนก็ไม่ใช่ที่ของเรา แล้วไม่ชินด้วยเพราะตอนมัธยมที่มีเพื่อนๆที่สนิทๆ กันหมดแล้วเพื่อนก็เยอะแบบไม่ต้องพยายาม
☺️เราผ่านมาได้เพราะโชคดีที่มีแฟน5555 จริงๆ มีแฟนที่เป็นแฟนกันตั้งแต่มัธยมแล้วยังมาเรียนคณะเดียวกัน ก็เลยพอเป็นอะไรที่เออ อย่างน้อยตอนเรียนก็เออใช้ชีวิตไป พักเที่ยงถ้าว่างตรงกันก็มากินข้าวด้วยกันได้ จำได้บางวันเดินมาเจอแฟนแล้วแทบวิ่งเข้าไปหาแบบจะร้องไห้ 5555 ฮือออ จริงๆ แบบเหนื่อยอ่ะ หลังเลิกเรียนก็มีแฟนอยู่ด้วยให้ใจชื้นหน่อย แฟนไม่ว่างก็อยู่ห้องไป(ไม่ได้พักด้วยกันนะคะอยู่คนละหอพัก)
☝️หลังจากเรียนจบมหาลัยมั้งถึงจะสนิทกับเพื่อนในสาขาคนนึงแล้วก็คบกันมาจนถึงตอนนี้
ใครมีประสบการณ์ชีวิตตอนเรียนมหาลัยที่ไม่มีเพื่อนจริงๆจังๆเลยสักคนบ้างคะ?รับมือกับช่วงชีวิตตอนนั้นยังไง ?
#เพื่อนมหาลัย #เรื่องเล่าความสัมพันธ์ #เพื่อน #ชีวิตมหาลัย #ถามตอบ
ถ้ากำลังเจอ “ชีวิตมหาลัยที่ไม่มีเพื่อนมหาลัยจริงจังสักคน” อยากบอกว่าไม่แปลกเลย และไม่ได้แปลว่าเราเข้ากับใครไม่ได้เสมอไป แค่จังหวะ/สภาพแวดล้อมมันยังไม่ใช่เฉยๆ เราเคยอยู่ในโหมดเคว้งๆ เหมือนกัน เลยลองสรุปวิธีที่ช่วยให้ผ่านแต่ละวันได้ (แบบทำได้จริงในชีวิตเรียน) 1) ตั้งเป้าหมายว่า “ขอแค่มีคนคุยได้” ก็พอ บางทีเรากดดันตัวเองว่าเข้ามหาลัยต้องมีเพื่อนสนิท มีกลุ่ม แต่จริงๆ การมีแค่ 1-2 คนที่พอทักได้ นั่งด้วยได้ตอนเรียน หรือช่วยกันเช็คงาน/เช็คข่าวสารในสาขา ก็ทำให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะ ลองลดความคาดหวังจากคำว่าเพื่อนสนิท เป็น “เพื่อนร่วมทาง” ก่อน 2) สร้างความสัมพันธ์จากเรื่องเรียน ไม่ต้องเริ่มจากเรื่องส่วนตัว ถ้าไม่รู้จะชวนคุยยังไง ให้เริ่มจากสิ่งที่มีร่วมกัน เช่น “อาจารย์สั่งอะไรบ้าง” “สไลด์อยู่ตรงไหน” “พรุ่งนี้มีควิซมั้ย” ความสัมพันธ์ในมหาลัยหลายครั้งเริ่มจากการช่วยกันรอดเรื่องเรียนก่อน แล้วค่อยๆ ใกล้กันเอง 3) รับมือ “งานกลุ่ม” แบบคนไม่มีกลุ่มตายตัว - เลือกบทบาทที่ชัด: เช่น คนทำสไลด์/สรุป/หาข้อมูล จะทำให้คนจำเราได้ว่าไว้ใจได้ - ตกลงงานเป็นข้อความ: สรุปหน้าที่และเดดไลน์ในแชท ช่วยลดดราม่าและความอึดอัด - ถ้าเลือกกลุ่มได้ ให้มองหาคนที่ “ทำงานเป็น” มากกว่าคนที่ “สนิท” เพราะอย่างน้อยงานจะจบ 4) มี “เซฟโซน” ของตัวเองในมหาลัย วันที่ต้องอยู่คนเดียว ลองหามุมประจำ เช่น ห้องสมุด มุมคาเฟ่ในคณะ หรือโต๊ะม้านั่งหน้าตึก (บางวันแค่นั่งนิ่งๆ ก็ช่วยให้ใจนิ่งขึ้น) พอเรามีที่ของตัวเอง ความรู้สึกแปลกแยกจะเบาลง และยังทำให้เจอหน้าคนเดิมๆ จนค่อยๆ คุ้นกันได้ 5) เปิดโอกาสแบบเล็กๆ แต่สม่ำเสมอ ไม่ต้องฝืนเข้าสังคมหนักๆ แค่เริ่มจากทักทาย/พยักหน้า/ขอบคุณเวลามีคนช่วย หรือชวนกินข้าวแบบสั้นๆ “ไปกินข้าวมั้ย” วันไหนเขาปฏิเสธก็ไม่ต้องคิดมาก ทำซ้ำกับคนเดิมๆ สักพักจะรู้เองว่าใครคลิ๊ก 6) ดูแลใจตัวเอง และยอมรับว่าบางช่วง “เหงาได้” ถ้าช่วงนั้นมันเหนื่อยจริงๆ ให้มีสิ่งพยุงใจนอกคณะ เช่น เพื่อนเก่า ครอบครัว แฟน งานอดิเรก หรือออกกำลังกายเล็กๆ หลังเลิกเรียน ความสัมพันธ์ไม่จำเป็นต้องอยู่ในมหาลัยทั้งหมดก็ได้ สุดท้ายอยากบอกว่า ต่อให้ตอนเรียนจะไม่มีเพื่อนสนิทจริงจัง ก็ยังเรียนจบและใช้ชีวิตได้ และบางคนกว่าจะสนิทกันจริงๆ ก็หลังเรียนจบด้วยซ้ำ ถ้าอยากเล่าเพิ่มว่าอยู่ปีไหน/คณะไหน เจอปัญหาแบบงานกลุ่มหรือเรื่องสอบ เราช่วยคิดวิธีรับมือให้ได้ค่ะ
เราคบเพื่อนแบบธุรกิจค่ะ555 พึ่งพากันแค่ในห้องเรียนและงานกลุ่มค่ะ จริงๆในมหาลัย อยู่คนเดียวไม่ได้แย่ขนาดนั้น แต่แค่เหงาๆ😂