Ada vs Jill จะเล่าเรื่องคู่อย่างไร?

เวลาเห็นคนค้นหา “Jill Valentine” บ่อย ๆ เราว่าหลายคนอยากรู้ทั้งประวัติแบบย่อ ๆ และอยากจับจุดว่า Jill ต่างจากตัวละครหญิงคนอื่นใน Resident Evil ยังไง โดยเฉพาะพอเอาไปเทียบกับ Ada Wong ที่คาแรกเตอร์คนละขั้วมาก สำหรับเรา Jill Valentine คือภาพจำของ “เอาตัวรอดด้วยความเก๋า” มากกว่าความลึกลับแบบ Ada นะ Jill เป็นสายหน่วยปฏิบัติการจริงจัง ผ่านเหตุการณ์หนัก ๆ มาตั้งแต่คดีที่คฤหาสน์ (Raccoon/Spencer Mansion) ต่อด้วยความโกลาหลในเมือง และความเป็นคนที่ยืนหยัดเพราะภารกิจ ไม่ใช่เพราะเกมการเมืองเบื้องหลัง นี่แหละที่ทำให้คำว่า Jill Valentine มีน้ำหนักในฐานะตัวหลักได้เสมอ แต่พอพูดถึง “Ada vs Jill จะเล่าเรื่องคู่อย่างไร?” ถ้า RE9 (หรือที่แฟน ๆ เรียกกันว่า Resident Evil Requiem) จะหยิบสองคนนี้มาเดินเรื่องคู่กัน เราว่ามีทางที่น่าสนใจอยู่ 3 แบบ 1) เล่าแบบคู่ขนาน (Parallel) ให้ Jill เป็นมุม “สืบสวน-ภาคสนาม” ไล่แกะคดีและช่วยผู้รอดชีวิต ส่วน Ada เป็นมุม “เงา-ข้อมูลลับ” ที่แทรกซึมองค์กร/ตลาดมืด แล้วค่อยให้สองเส้นมาตัดกันตอนกลางเรื่อง วิธีนี้จะทำให้คนดูรู้สึกว่า Jill คือความชัดเจน ส่วน Ada คือคำถาม 2) เล่าแบบขัดแย้งแต่จำเป็นต้องร่วมมือ จุดสนุกคือ Jill ไม่น่าจะไว้ใจ Ada ง่าย ๆ อยู่แล้ว ถ้าบทให้ทั้งคู่ต้องร่วมทีมเพราะมีภัยใหญ่กว่า (เชื้อสายใหม่/อาวุธชีวภาพรุ่นใหม่) มันจะได้ฉากปะทะคาแรกเตอร์: Jill ตรงไปตรงมา เน้นช่วยคน; Ada ทำเพื่อเป้าหมายที่ไม่พูดหมด 3) เล่าแบบ “มุมมองไม่ตรงกัน” (Unreliable angle) ฉากเดียวกันแต่คนละมุม คนดูจะค่อย ๆ รู้ว่าใครปิดอะไรไว้ วิธีนี้เหมาะมากกับ Ada เพราะความลับคือเสน่ห์ของเธอ และจะช่วยให้ Jill ดูเป็น “คนจริง” ที่พยายามเอาความจริงขึ้นมาอยู่บนโต๊ะ ถ้าใครเพิ่งเริ่มสนใจ Jill Valentine เราว่าคีย์เวิร์ดที่ทำให้รักตัวละครนี้คือ “ความเป็นมนุษย์ที่ไม่ยอมแพ้” เธอไม่ได้ต้องลึกลับหรือเท่แบบสายสปาย แต่เท่เพราะยืนอยู่ฝั่งคนธรรมดาที่ต้องรอดและต้องหยุดหายนะให้ได้ สุดท้าย ถ้าจะให้คู่ Ada vs Jill ทำงานจริง ๆ เราอยากเห็นบทที่ไม่ทำให้คนใดคนหนึ่งกลายเป็นตัวประกอบ ควรให้ Jill มีบทนำที่ขับเคลื่อนเหตุการณ์ และให้ Ada เป็นตัวแปรที่เปลี่ยนเกม—แบบที่คนดูเดาไม่ได้ แต่พอเฉลยแล้ว “อ๋อ นี่แหละ Ada”