การถ่ายภาพด้วยกล้องหลังในสมัยก่อน ถือเป็นความท้าทายอย่างหนึ่งเพราะไม่เหมือนกับเทคโนโลยีสมาร์ทโฟนในปัจจุบันที่มีสองกล้องและโหมดถ่ายภาพอัตโนมัติ การถ่ายรูปวัยรุ่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคที่ยังไม่มีฟิลเตอร์หรือแอปแต่งภาพก็คือการบันทึกช่วงเวลาที่บริสุทธิ์และแท้จริงที่สุด สำหรับแฟนเพลงอย่างฉัน การได้เห็นภาพถ่ายวัยรุ่นของพี่เสก โลโซ ที่ถ่ายเองลงเองไม่ใช่แค่ภาพธรรมดา แต่มันสะท้อนตัวตนและความเป็นนักดนตรีที่มีความดื้อรั้นและเสน่ห์เฉพาะตัว แต่ละภาพยังทำให้รู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปยุคที่กล้องหลังยังเป็นเรื่องยากและต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์สูง เพื่อให้ได้ภาพที่โดดเด่นและเล่าเรื่องได้ชัดเจน มากกว่านั้นยังเป็นบทเรียนสำหรับคนที่สนใจถ่ายภาพแนววินเทจหรืออยากลองถ่ายรูปแบบเก่าๆ ว่าการมีมุมมองและความตั้งใจจริงสำคัญแค่ไหน ลองคิดดูว่าการเก็บภาพความทรงจำแบบนี้ไม่ใช่แค่เก็บไว้ดูคนเดียว แต่ยังเป็นการแชร์ประสบการณ์และความรักในศิลปินอย่างแท้จริง ทั้งนี้ยังสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นใหม่ที่อยากถ่ายทอดตัวเองผ่านการถ่ายภาพด้วยสื่อดิจิทัลที่เข้าถึงง่ายขึ้นแต่ไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนภาพถ่ายแบบออริจินัลนี้เลย