หลี่เซียวอิน ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเท้าคางมองพี่ชายสี่ของตนด้วยแววตาเป็นประกายล้อเลียน นางขยับยิ้มพรายพลางกระแอมไอเบาๆ ทำลายความเงียบที่แสนผิดปกตินั้น
“พี่สี่... หากเจ้าประตูไม้บานนั้นพูดได้ มันคงตะโกนบอกท่านแล้วว่า ‘เลิกจ้องข้าเสียที ข้าไม่ใช่ท่านแม่ทัพสักหน่อย’ ”
“เหลวไหล!” องค์ชายสี่สะดุ้งสุดตัวจนน้ำชาแทบกระฉอก รีบวาง ถ้วยลงพลางปั้นหน้านิ่งขรึม “ใคร... ใครรอใครกัน ข้าเพียงแค่เห็นว่าลวดลายแกะสลักตรงนั้นมันดูแปลกตาไปเท่านั้นเอง”
‘แปลกตาที่ไหนกัน ท่านจ้องมันมาตั้งแต่ลืมตาตื่นแล้ว!’ เซียวอินหัวเราะคิกคักในใจ นึกเอ็นดูความ ‘ปากไม่ตรงกับใจ’ ของพี่ชายผู้ดื้อรั้นคนนี้เหลือเกิน
ประจวบเหมาะกับจังหวะที่หัวใจกำลังว้าวุ่น ร่างสูงสง่าในชุดขุนนางเต็มยศของ เซียวจวินเหยา ก็ก้าวเข้ามาในครรลองสายตา ท่วงท่าของเขายังคงมั่นคงและเยือกเย็นราวกับขุนเขา ทว่ายามเมื่อสายตาคมปลาบปะทะเข้ากับร่างโปร่งขององค์ชายสี่ แววตาที่เคยแข็งกร้าวกลับอ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด
“กระหม่อมถวายบังคมองค์ชายสี่ องค์หญิงหก”
เสียงทุ้มต่ำนั้นทำเอาหลี่อวี้หลันแทบจะวางตัวไม่ถูก เขาพยักหน้ารับน้อยๆ พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่สบตานานเกินไปนัก ด้วยกลัวว่า ‘ความรู้สึก’ ที่ซ่อนอยู่จะล้นทะลักออกมาให้ใครบางคนได้ใจ
หลี่เซียวอินมองคนทั้งคู่ที่ยืนเกร็งใส่กันแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจยาวเหยียดในอก หากไม่ลงมือทำอะไรสักอย่าง ชาตินี้ข้าคงไม่ได้เห็นหลานเกอตัวน้อยๆ เป็นแน่!
“อุ๊ย! ข้านึกขึ้นได้ว่านัดท่านแม่ไว้พบนี่นา!” องค์หญิงตัวป่วนอุทานเสียงหลงพลางลุกขึ้นยืนฉับพลัน “พี่สี่ ท่านแม่ทัพ... ข้าคงต้องขอตัวก่อน ธุระนี้สำคัญยิ่งนัก ช้าไปแม้เพียงกึ่งเค่อคงโดนเอ็ดแน่ๆ”
“เซียวอิน? เจ้าจะไปไหนน่ะ ธุระอะไรกัน...” อวี้หลันขมวดคิ้วสงสัย ทว่าไม่ทันได้คว้าชายเสื้อน้องสาวไว้ ร่างเล็กๆ นั้นก็ปลิวหายไปจากตำหนักราวกับมีปีก พร้อมกับส่งสัญญาณให้เหล่านางกำนัลและขันทีถอยฉากออกไปอย่างรู้งาน
#นิยายreadwrite #นิยายวายจีนโบราณ #นิยายวาย #นิยายจีนโบราณ
https://www.readawrite.com/a/d2640951e02254f6292b315b128b87f7
การอ่านนิยายวายจีนโบราณทำให้ผมรู้สึกได้ถึงความลึกซึ้งของความสัมพันธ์ในยุคสมัยโบราณที่ไม่เพียงแค่มีบรรยากาศสวยงามของพระราชวังและชุดขุนนาง ยังสะท้อนให้เห็นถึงมิติของตัวละครที่ซับซ้อนและเรื่องราวความรู้สึกที่ซ่อนเร้นอยู่ในทุกบทสนทนา เหมือนกับที่หลี่เซียวอินและองค์ชายสี่สื่อสารกันผ่านสายตาและถ้อยคำล้อเลียน ความน่ารักปนทะเล้นในตัวละครเซียวอินทำให้เรื่องราวดูมีความสดใสและเป็นธรรมชาติมากขึ้น ยิ่งเมื่อเซียวจวินเหยาก้าวเข้ามาในฉาก ก็เพิ่มความเข้มข้นของความรู้สึก ที่มีทั้งความเคารพและความรู้สึกบางอย่างที่มองเห็นได้จากสายตา ซึ่งเป็นเสน่ห์เฉพาะที่นิยายแนววายจีนโบราณสามารถนำเสนอได้ดีมาก นอกจากนี้ บันทึกนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงบรรยากาศของวังหลวงยุคโบราณ ที่เต็มไปด้วยพิธีการ ความไม่เปิดเผย และความลับที่ต้องรักษาไว้ เป็นเสน่ห์ที่ทำให้ผู้อ่านหลงใหลและอยากติดตามจนจบ ในฐานะคนอ่าน ผมขอยืนยันว่านิยายวายจีนโบราณที่มีฉากในวังหลวงและเน้นความสัมพันธ์เช่นนี้ เป็นแนวที่น่าติดตามสำหรับผู้ที่ชอบความแปลกใหม่และเรื่องราวที่มีมิติของความรักแบบไม่ธรรมดา รวมถึงสามารถเรียนรู้ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมจีนโบราณไปในตัว สำหรับคนที่กำลังมองหานิยายระดับคุณภาพพร้อมความลึกซึ้งของตัวละครและพล็อตเรื่องที่น่าประทับใจ เรื่องนี้จึงเป็นตัวเลือกที่ไม่ควรพลาด
