🌏..ทำไมหลวงพ่อลาพุทธภูมิ..🌍 ผู้ถาม : ขอกราบเรียนถามหลวงพ่อ
🌏..ทำไมหลวงพ่อลาพุทธภูมิ..🌍
ผู้ถาม : ขอกราบเรียนถามหลวงพ่อว่า หลวงพ่อมีทุนพุทธภูมิผ่านมากน้อยเพียงไร..ขนาดไหน..และเพราะเหตุใด..จึงกล้าตัดสินใจลา โดยชนิดที่เรียกว่าไม่อาลัยอาวรณ์ต่อไปครับ?
หลวงพ่อ : ตอบไม่ยาก..อยากลา มันจะไปยากอะไร ศัพท์ภาษาไทยชัด ๆ เห็นทุกข์ คือความวุ่นวายของพระ เวลานั้นพระผู้ใหญ่ก็เป็น"พูใ หญ่"ไป ร่างกายเราก็ไม่ดี
เขาถามว่า ทุนพุทธภูมิขนาดไหน ฉันก็ไม่ตอบหรอกนะ ถ้าขืนตอบเพราะว่าไม่มีสัญลักษณ์ ไม่มีนิมิตเครื่องหมาย เอาอย่างนี้ก็แล้วกันว่า ถ้าจะออกไปเฉย ๆ ไม่ได้ต้องลาก็แล้วกัน
ทีนี้ประการที่ ๒ ลาก็ต้องมีเงื่อนไข คือว่าจะให้ลาได้ แต่เมื่อบอกว่าจะไม่ตายภายใน ๑๒ ปี ให้ทำงานพุทธภูมิไปก่อน เมื่อครบ ๑๒ ปีก็ต่ออีก เวลานี้ยังต่ออยู่ เป็นนักเรียนทุน ทุนถาวรก็เลยบอกว่า ถ้าอย่างนั้นไม่ต้องกำหนดหรอกครับ มันตายเมื่อไรก็เมื่อนั้นแหละ..ขี้เกียจ
ถึงกำหนดจริงมันจะป่วยหนัก หนักมาก แล้วท่านก็มาต่อให้ เราก็ขี้เกียจป่วยขนาดนั้นใช่ไหม..ไม่มีความจำเป็น ก็เลยบอกท่านว่า ผมเป็นคนไม่มีทุกข์ ขันธ์ ๕ มีทุกข์จริง แต่ใจผมไม่ได้ทุกข์ไปด้วย ในเมื่อกำลังยังมีอยู่ก็พร้อมทำงานเพื่อพุทธภูมิ แต่ว่าถ้าพูดไม่ออกเมื่อไร ก็อยากจะตายเมื่อนั้น
ผู้ถาม : อ้อ นี่ที่หลวงพ่ออยู่ได้ก็เพราะว่าพูดได้
หลวงพ่อ : ใช่..
ผู้ถาม : ตกลงว่าไม่ต้องต่อกันแล้วนะ..อายุนะ
หลวงพ่อ : ไม่เอา..ไม่ต้องต่อกันแล้ว คือว่าไม่มีกำหนดแน่นอน เราก็คิดว่าเมื่อวานซืนนี้มันจะตาย ก็บอกว่า คุณ..งานโน้นมี งานนี้มา นี่ไอ้วัดมันใกล้จะเสร็จ ถ้าน้ำไม่ท่วมไม่ถ่วงเวลาเสีย ๔ เดือน ก็เสร็จมีนาคมนี้
ทีนี้พอวัดไม่เสร็จ ท่านก็สั่งเพิ่มต่อ สร้างต่อใช่ไหม..และก็ต่อไปขยายไปสร้างภายนอก โดยให้ทุนเล็กน้อย ๒๕ เปอร์เซ็นต์ ถ้าวัดไหน
สามารถจะทำได้ก็ให้ทำ ก็รวมความว่า งานของท่านไม่หยุด ตายหรืออยู่ อยู่หรือตายก็ช่างหัวมัน ไม่สนใจ สนใจที่เดียว..นิพพาน
(ด้วยความจริงแล้ว หลวงพ่อไม่อยากอยู่เลย เพราะขันธ์ ๕ ป่วยอยู่เสมอ)
(หลวงพ่อฤๅษี..วัดท่าซุง)
#เพจธรรมะหลวงพ่อพระราชพรหมยาน วัดท่าซุง
Moddam Thammawongคัดลอกจาก
หนังสือหลวงพ่อตอบปัญหาธรรมฉบับพิเศษ เล่ม ๗ หน้า ๙๕-๙๗
บทสนทนานี้สะท้อนให้เห็นถึงแนวคิดลึกซึ้งเกี่ยวกับทุนพุทธภูมิและการปล่อยวางในพระธรรมคำสอนของหลวงพ่อพระราชพรหมยาน ซึ่งเป็นนักปฏิบัติธรรมที่ย้ำถึงความไม่แน่นอนของชีวิตและการยอมรับความเป็นจริงของขันธ์ ๕ ที่ไม่เที่ยงและมีความทุกข์ ทุนพุทธภูมิในที่นี้หมายถึงศักยภาพปฏิบัติธรรมของผู้ที่มีความตั้งใจทำงานเพื่อพระพุทธศาสนา และแม้จะมีความเจ็บป่วยร่างกาย แต่จิตใจของหลวงพ่อยังมีความเข้มแข็งและพร้อมที่จะศึกษาธรรมะและส่งต่อความรู้ให้แก่ผู้อื่น จนถึงจุดที่ท่านพิจารณาว่า "อยากลา" คือยินดีที่จะปล่อยวางทุกอย่างอย่างไม่ยึดติด สิ่งที่น่าสนใจคือคำตอบที่หลวงพ่อกล่าวว่าการลาออกจากพุทธภูมิไม่ใช่เรื่องยาก เพราะท่านมองเห็นทุกข์และความวุ่นวายที่เกิดขึ้น และตระหนักว่าชีวิตที่เหลืออยู่ควรใช้เวลาที่มีคุณค่าทำงานเพื่อพระพุทธศาสนา ท่านจึงกำหนดเงื่อนไขว่าจะไม่ตายก่อน 12 ปี เพื่อรับผิดชอบงานที่ได้รับมอบหมาย คำถามและคำตอบนี้ให้ความรู้สึกของความจริงใจและความอ่อนโยน พร้อมกับแสดงให้เห็นว่าการปล่อยวางไม่ได้หมายความว่าละทิ้งหน้าที่ แต่เป็นการเข้าใจในความไม่แน่นอนของชีวิตและการรับใช้ด้วยจิตใจที่สงบ นอกจากนี้ยังสะท้อนว่าวัดท่าซุงและโครงการก่อสร้างต่าง ๆ เป็นงานที่หลวงพ่อให้ความสำคัญ ท่านยังคงขยายงานและสนับสนุนการสร้างวัด แม้จะอยู่ในภาวะสุขภาพที่ไม่สมบูรณ์ก็ตาม ซึ่งแสดงถึงการเสียสละและจิตวิญญาณของการเป็นพระนักพัฒนา สำหรับผู้ที่สนใจธรรมะและแนวทางการปฏิบัติของหลวงพ่อพระราชพรหมยาน บทสนทนานี้ถือเป็นแหล่งข้อมูลที่สำคัญและสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้ที่ต้องการเรียนรู้การยอมรับชีวิตและการเผชิญหน้ากับความทุกข์ในเชิงปฏิบัติอย่างแท้จริง ท้ายที่สุด การพูดถึงนิพพานอย่างใจเย็นและไม่ยึดติดแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจในหลักธรรมอย่างลึกซึ้ง และเป็นตัวอย่างของการดำเนินชีวิตที่มีเป้าหมายสูงสุดในพระพุทธศาสนา
