"ดูแม่คนเก่งนั่นสิ...สังหารได้กระทั่งน้องชาย...
เมื่อลิลเลียนถูกคนในตระกูลยัดเยียดให้เป็นฆาตกรและตราหน้าว่าเป็นปีศาจ เธอจึงตัดสินใจสวมบทนางร้ายอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อทำลายต้นตอของความชั่วร้ายที่แท้จริงให้สิ้นซาก
<-·´¯`·.¸¸.·´¯`·._.·`·.¸¸.·´¯`·._.·`·.¸¸.·´¯`·._.·´¯`·.¸
"ดูแม่คนเก่งนั่นสิ...สังหารได้กระทั่งน้องชายสายเลือดเดียวกัน"
"ทำเป็นโศกเศร้า ที ่แท้ก็แค่มารยาเพื่อแลกกับตำแหน่งละสิไม่ว่า"
ถอยคำเหยียดหยามบาดลึกเข้าไปในจิตใจ ราวกับคมมีดที่เฉือนเนื้อร้ายอย่างช้าๆ ร่างเล็กกระตุกเกร็ง หัวใจที่บอบช้ำอยู่แล้วพลันร้าวรานจนยากจะประสาน เธอเป็นเพียงเด็กคนหนึ่งที่พยายามแลกชีวิตเพื่อปกป้องน้องชาย แต่โลกอันป่าเถื่อนแห่งนี้กลับยัดเยียดบทฆาตกรเลือดเย็นให้เธออย่างหน้าไม่อาย
'ไม่ใช่นะ...หนูไม่ได้ทำแบบนั้น'
วังวนแห่งความคิดในสมองของเด็กสาวหมุนกวนจนบิดเบี้ยว ถ้อยคำแก้ตัวนับร้อยนับพันรวยระรินอยู่ในหัว เธออยากจะกรีดร้องบอกทุกคนว่าตนไม่ใช่ฆาตกร อยากจะตะโกนใส่หน้าคนพวกนี้ว่าเธอพยายามช่วยชีวิตเขาอย่างสุดกำลัง
แต่ทว่า...ราวกับมีก้อนหินขนาดใหญ่จุกแน่นอยู่ที่ลำคอ
ริมฝีปากที่สั ่นระริกสั่นคลอนอย่างไร้เรี่ยวแรง ไม่ว่าเธอจะพยายามอ้าปากเค้นเสียงมากเท่าใด กลับมีเพียงลมหายใจหอบถี่และอักขระที่แตกสลายอยู่ภายใน ยิ่งอยากจะเอื้อนเอ่ย ยิ่งรู้สึกเหมือนกำลังจมน้ำลึกที่มองไม่เห็น ยิ่งดิ้นรนเท่าไร ลมหายใจยิ่งเหือดหายลงไปทุกที
"ไม่ใช่..."
ลิลเลียนเค้นเสียงพร่าสั่น ออกมาได้เพียงแผ่วเบา ร่างกายของเด็กสาวสั่นระริกด้วยความโกรธและความเสียใจที่อัดแน่นจนอกแทบระเบิด ทว่าคำปฏิเสธอันน่าสงสารกลับกลายเป็นเพียงเหยื่อชั้นดีให้เหล่าคนรับใช้ย่ำยี
"ดูสิ...เริ่มอ้าปากพูดได้แล้ว"
สาวใช้ตรงหน้ายกมือขึ้นป้องปาก หัวเราะคิกคักด้วยสายตาดูแคลน รอยยิ้มบิดเบี้ยวบนใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความสะใจที่ได้เหยียบย่ำคุณหนูตกอับ
"เหอะ จะพูดแก้ตัวให้ตัวเองดูดีมากกว่ามั้งคะ" อีกนางเสริมขึ้นพร้อมเบ้ปากอย่างรังเกียจ
ถ้อยคำพิษร้ายหมุนเกลียวเจาะลึกเข้าไปในจิตใจ หัวใจดวงน้อยของลิลเลียนแตกสลายเป็นชิ้นๆ ยิ่งพวกมันพ่นคำพูดเน่าหนองออกมามากเท่าไร เส้นความอดทนอันบางเบาก็ยิ่งตึงเปรียะจนใกล้จะขาดสะบั้น!
จนกระทั่ง...คำพูดล่วงเกินอันป่าเถื่อนถูกปลดปล่อยออกมาจากปากของหญิงรับใช้ผู้ยโส
"คนเลวทรามแบบนี้เหรอ...ที่พวกเราต้องก้มหัวรับใช้?"
"นั่นสินะคะ...ดิฉันล่ะไม่อยากตื่นมารับใช้ 'ฆาตกร' เลือดเย็น—"
เพล้ง!!
เสียงแก้วแตกดังกึกก้องกังวาน! ลิลเลียนไม่อาจทนฟังคำขยะได้อีกต่อไป มือน้อยๆ คว้าแจกันแก้วเนื้อหนาข้างกายก่อนจะเหวี่ยงสุดแรงเกิด คมแก้วซัดเข้าใส่ศีรษะของสาวใช้ปากกล้าคนนั้นอย่างแม่นยำและโหดเหี้ยม!
"กรี๊ดดด! ยายเด็กนี่! คุ...คุณหนูจะฆ่าพวกเราแล้ว!"
หญิงรับใช้ทั้งสองร้องกรีดผวา ร่างกายกะสับกะส่ายลนลานวิ่งหนีออกจากห้องไปอย่างหมดสภาพ เหลือทิ้งไว้เพียงเด็กสาวที่ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน ลมหายใจหอบถี่ สายตาเย็นชาจ้องมองคราบเลือดที่นองอยู่บนพื้น คราบเลือดอันน่ารังเกียจของพวกนางที่กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการละทิ้งความอ่อนแอไปตลอดกาล
<-·´¯`·.¸¸.·´¯`·._.·`·.¸¸.·´¯`·._.·`·.¸¸.·´¯`·._.·´¯`·.¸
ชื่อเรื่อง : ถ้าดีแล้วมันอยู่ไม่ได้ งั้นจะเป็นนางร้ายให้เอง
อ่านฟรีตอนที่หนึ่งได้ที่ ReadAWrite
https://www.readawrite.com/a/52dffeb122c61b41ef108e179b849e23
การเป็นนางร้ายในเรื่องราวนี้ไม่ได้หมายความถึงคนที่จะทำสิ่งเลวร้ายเพียงอย่างเดียว หากแต่ยังแฝงไปด้วยความเจ็บปวดจากการถูกตราหน้าและถูกผลักไสให้กลายเป็นตัวร้ายของสังคม เรื่องราวของลิลเลียนสะท้อนความรู้สึกของผู้ที่ถูกป้ายสีอย่างไม่เป็นธรรม จากความรักและการพยายามปกป้องน้องชายกลับกลายเป็นความเกลียดชังและความหวาดระแวงจากคนรอบข้าง สิ่งนี้ทำให้เราคิดถึงความซับซ้อนของตัวละครที่ไม่ได้เป็นเพียงคนเลวหรือนางร้ายแบบตายตัว แต่ลึกๆ แล้วเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความพยายามในการต่อสู้เพื่อความยุติธรรม ในชีวิตจริง หลายครั้งที่เราต้องเผชิญกับการถูกมองผิดหรือการถูกตัดสินโดยไม่กี่คำพูดเหมือนกับลิลเลียน การที่เธอตัดสินใจสวมบทนางร้ายเป็นเส้นทางที่น่าทึ่ง เพราะเธอเลือกที่จะสู้กับความไม่ยุติธรรมแทนที่จะปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ในความทุกข์ใจ เรื่องนี้จึงเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนที่รู้สึกเหมือนไม่มีทางเลือก เหมือนกับประโยคที่ว่า “ถ้าดีแล้วมันอยู่ไม่ได้ งั้นจะเป็นนางร้ายให้เอง” ซึ่งสะท้อนถึงการต่อสู้และการเลือกทางเดินชีวิตที่ไม่เหมือนใคร นอกจากนี้ เรื่องราวยังแสดงให้เห็นถึงแรงกดดันทางสังคมและความรุนแรงทางคำพูดที่เกิดขึ้นในวงการคนรับใช้และสมาชิกในครอบครัวที่ผลักดันลิลเลียนจนถึงจุดแตกหัก การที่เธอสามารถคว้าแจกันแก้วและใช้เพื่อป้องกันตัวเองแสดงถึงการยึดมั่นในความเข้มแข็ง แม้ว่าจะเป็นเพียงเด็กสาวก็ตาม ทั้งหมดนี้ทำให้เรื่องนี้มีความน่าสนใจและเต็มไปด้วยความรู้สึกจริงที่คนอ่านสามารถเชื่อมโยงและรู้สึกไปกับตัวละคร สำหรับผู้ที่ชื่นชอบนิยายแนวดราม่าและนางร้ายที่มีมิติเรื่องนี้จัดว่าไม่ควรพลาด เพราะนอกจากความตื่นเต้นและเหตุการณ์ที่น่าติดตาม ยังได้แง่คิดเรื่องความอดทน ความเข้มแข็ง และการเผชิญกับการถูกดูหมิ่นในสังคมที่ซับซ้อนอีกด้วย