น้ำหายไปไหน…น้ำหายไปฝึกจิตให้นิ่งทบทวนเรื่องราวต่างๆมากมายที่เกิดขึ้นกับเราตามวัยและปสก.

เมื่อเราเริ่มฝึกจิตใจให้นิ่งขึ้น เราจะสามารถมองเห็นเรื่องราวในชีวิตได้ชัดเจนมากขึ้น โดยเฉพาะในแต่ละช่วงวัยที่ความสำคัญของเรื่องราวแตกต่างกันไป ในวัยเด็ก เรื่องราวที่ทำให้เราหัวใจแหลกสลายมักเป็นเรื่องของความรักหรือความรู้สึกที่ยังไม่เข้าใจนัก เช่น การผิดหวังหรือความไม่สมหวังในความรักที่บริสุทธิ์ การฝึกจิตให้สงบช่วยให้เรารับมือกับความรู้สึกเหล่านั้นได้ดียิ่งขึ้นและไม่ปล่อยให้ความเจ็บปวดนั้นฉุดรั้งจิตใจ เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ เราจะเจอกับชาเลนจ์หรือบททดสอบในชีวิตมากขึ้น ทั้งการหยุดพัก การถอยหลัง หรือการจากลา สิ่งเหล่านี้อาจทำให้เรารู้สึกแหลกสลายและต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูจิตใจ การหยุดพักให้เวลาตัวเองทบทวนจะช่วยให้เราเห็นได้ชัดว่า อะไรคือสิ่งที่เหมาะสมกับเรา อะไรคือสิ่งที่เราควรละทิ้ง หรือต้องปรับปรุงเพื่อการเติบโตที่ดีขึ้น ประสบการณ์เหล่านี้สอนให้เรารู้จักตนเองมากขึ้น และช่วยทำให้จิตใจนิ่งสงบในที่สุด การฝึกจิตใจนี้ไม่ได้หมายถึงการไม่รู้สึกอะไรเลย แต่เป็นการยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นและเรียนรู้ที่จะปล่อยวางเพื่อก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ในชีวิตประจำวัน การตั้งคำถามกับตัวเองว่า "อะไรที่ใช่สำหรับฉัน?" หรือ "สิ่งไหนที่ควรปรับปรุง?" จะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงที่ดี เราสามารถฝึกสมาธิ หรือใช้เวลานั่งนิ่งๆ จดบันทึกความคิดความรู้สึก เพื่อช่วยให้เข้าใจตัวเองมากขึ้นและนำไปสู่ความสงบในจิตใจอย่างแท้จริง การทบทวนเรื่องราวชีวิตตามวัยและประสบการณ์เหล่านี้ทำให้เราเห็นคุณค่าในทุกช่วงเวลา ทั้งในความสุขและความเจ็บปวด ซึ่งล้วนเป็นบทเรียนที่ช่วยให้เราเติบโตเป็นตัวเองที่แข็งแกร่งและมีสติปัญญามากขึ้นค่ะ