ช่วงนี้เราชอบไถหา “การ์ตูนหัวเราะ” เบาๆ ไว้อ่านคลายเครียด แล้วดันไปโดนมุกสายตกปลาที่ตรงใจมาก เพราะมันคือสถานการณ์จริงของหลายคน: เพื่อนชอบทักว่า “ทำไมออกตกปลาบ่อยจัง?” ทั้งที่ความจริงกว่าจะได้ไปแต่ละทีไม่ง่ายเลย สำหรับคนที่ไม่ได้ตกปลาอาจคิดว่าเราไปเล่นชิลๆ ทุกเสาร์อาทิตย์ แต่สายนี้รู้ดีว่ากว่าจะได้ไป ต้องเคลียร์งาน เคลียร์เวลา ดูพยากรณ์อากาศ เช็กน้ำขึ้นน้ำลง บางทีนัดเพื่อนตั้งนานก็เลื่อนเพราะฝน หรือเพราะลมแรง พอได้ไปจริงๆ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะได้ปลาเสมอ… กลับบ้าน “มือเปื่อย” จากการจับคัน จับเอ็น โดนแดดโดนลม แต่ถุงยังว่างก็มี มุกที่ฮาคือพอเพื่อนถามซ้ำๆ เราก็อยากตอบแบบนุ่มนวลนะ แต่ความเป็นจริงมันเขินๆ เพราะเราเองก็รู้ว่าไม่ได้ไปบ่อยขนาดนั้น แค่เวลาที่ไปมันดันไปตรงกับวันที่คนอื่นเห็นพอดี เลยเผลอหลุดประโยคประมาณ “กว่าจะได้ไปแต่ละที เลิกถามกูสักที กูอายเค้า 55” ซึ่งพอทำเป็นการ์ตูนหัวเราะมันยิ่งขำ เพราะมันเหมือนพูดแทนใจคนที่โดนถามประจำ ถ้าอยากเอาไปเล่นมุกแบบไม่แรงเกิน ลองปรับเป็นสไตล์ขำๆ เช่น - “ไปบ่อยตรงไหน กว่าจะได้ไปแต่ละทีต้องลุ้นเหมือนสอบเลย” - “ไปตกปลานี่ไม่ได้ไปเที่ยว บางทีกลับมามือเปื่อยแต่ใจฟู” - “ถามอีกทีเดี๋ยวอายคนทั้งบ่อแล้วนะ” สุดท้าย การ์ตูนหัวเราะแนวนี้มันดีตรงที่ทำให้คนอ่านยิ้มได้ แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆ อย่างการโดนเพื่อนแซวเรื่องตกปลา ใครมีประโยคโดนถามประจำในชีวิต ลองเอามาเล่าเป็นมุกสั้นๆ แบบนี้ บอกเลยว่าแชร์ทีเดียวคนคอมเมนต์กันรัวๆ แน่นอน