การปล่อยปลาดุกหน้าเขียงจำนวน 45 ตัว รวมทั้งสิ้นน้ำหนัก 20.6 กิโลกรัม เป็นการแสดงออกถึงความเมตตาต่อสัตว์และส่งเสริมบุญกุศลในทางพุทธศาสนา หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมต้องเลือกปลาดุก และทำไมต้องปล่อยที่หน้าเขียง การปล่อยปลาดุกถือเป็นการปล่อยสัตว์ชนิดหนึ่งที่มีความนิยมในพิธีทำบุญ เพราะปลาดุกเป็นปลาที่พบในธรรมชาติและมีความสำคัญต่อระบบนิเวศ อีกทั้งการปล่อยปลาหน้าเขียงซึ่งเป็นสถานที่ที่ปลาดุกจะถูกจับและจำหน่าย ก็ถือเป็นการช่วยส่งเสริมให้ปลามีชีวิตต่อไปและสร้างกุศลเปิดทางสำหรับโชคลาภและความรุ่งเรือง สำหรับผู้ที่มีความสนใจจะลองทำบุญด้วยการปล่อยปลานี้ จำเป็นต้องเลือกปลาที่มีสุขภาพดีและจำนวนที่เหมาะสม การดูแลและการปล่อยปลาดูก็ต้องทำด้วยความระมัดระวัง เพื่อให้ปลาสามารถอยู่รอดและเติบโตได้ดีในธรรมชาติ ซึ่งจะช่วยเพิ่มพูนบุญกุศลและความสงบใจแก่ผู้ปล่อยปลาทุกคน กิจกรรมแบบนี้นอกจากจะเป็นการทำบุญเพื่อเสริมสร้างความดีแล้ว ยังสร้างวัฒนธรรมความรับผิดชอบต่อธรรมชาติและสัตว์น้ำ เป็นการแสดงออกถึงความรักและเมตตาต่อสรรพชีวิต นอกจากนี้ถ้าทำร่วมกันเป็นกลุ่มหรือคณะอย่างแม่หมอRainyและคณะ จะช่วยสร้างแรงบันดาลใจและความสามัคคีในชุมชนได้อีกด้วย สุดท้ายนี้ ผู้เขียนเองก็เคยได้มีโอกาสร่วมกิจกรรมปล่อยปลากับกลุ่มเพื่อนๆ รู้สึกว่าเป็นกิจกรรมที่เรียบง่ายแต่มีพลังในการเปลี่ยนแปลงใจคน ได้ให้โอกาสตัวเองได้หยุดและคิดถึงสิ่งที่สำคัญจริงๆ ทั้งสุขภาพใจและความสัมพันธ์กับธรรมชาติ ซึ่งเป็นสิ่งที่เราควรต่อยอดและทำอย่างต่อเนื่องในชีวิตประจำวัน