การเป็นแม่ไม่เคยง่าย โดยเฉพาะกับเด็กที่ยังเล็กและต้องการความใส่ใจมากๆ หลายครั้งที่แม่รู้สึกว่าอยากกลับไปเป็นเด็กบ้าง เหมือนในภาพที่บอกว่า “อยากเป็นเด็กโว้ย” ซึ่งเป็นความรู้สึกธรรมชาติของคนทุกคนเมื่อเจอวันที่เหนื่อยล้า ร้องไห้หงายหลังบ้างก็เหมือนเป็นการปลดปล่อยความอึดอัดใจในวันนั้นๆ จากประสบการณ์การเลี้ยงลูก พบว่าการเข้าใจจิตใจของเด็กเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะเด็กมักจะแสดงออกด้วยอารมณ์และการกระทำที่ตรงไปตรงมา บางครั้งที่เขาไม่พอใจหรือรู้สึกไม่สบายใจ เขาอาจแสดงออกด้วยการร้องไห้หรือแสดงท่าทางหงายหลัง ซึ่งแม่ต้องอดทนและหาวิธีรับมือที่เหมาะสม เช่น ใช้วิธีพูดคุยปลอบโยน หรือเปลี่ยนบรรยากาศให้เขารู้สึกปลอดภัยและอบอุ่น กระบวนการเลี้ยงดูต้องใช้ทั้งความรัก ความเข้าใจ และความอดทนสูง หลีกเลี่ยงความเครียดและความกดดัน เพราะความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูกมีผลต่อพัฒนาการทางอารมณ์ของเด็กอย่างมาก นอกจากนั้นยังสามารถช่วยให้เด็กเรียนรู้วิธีการจัดการกับอารมณ์ของตัวเองในระยะยาว สำคัญคือการสร้างช่วงเวลาที่มีคุณภาพร่วมกันกับลูกๆ เพื่อให้เขารู้สึกว่ามีแม่อยู่เคียงข้างเสมอ ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงเวลาที่ดีหรือช่วงเวลาที่ลูกกำลังประสบปัญหา ความรู้สึก ‘อยากเป็นเด็กโว้ย’ อาจจะเป็นสัญญาณเตือนใจแม่ ๆ ว่าควรจะให้ความรักและการดูแลตัวเองบ้าง เพื่อที่แม่จะได้มีพลังเต็มที่ในการดูแลลูกอย่างดีที่สุด