การได้เห็นลูกชายเติบโตขึ้นทุกวันนั้นเป็นช่วงเวลาที่มีคุณค่ามาก แม้บางครั้งเราจะรู้สึกว่าเวลาเดินเร็วเกินไป แต่บางครั้งก็อยากให้เวลาค่อยๆเดินช้าๆ เพื่อให้เราได้เก็บเกี่ยวช่วงเวลาพิเศษเหล่านั้นมากขึ้น เวลาที่ค่อยๆผ่านไปช้าๆ ทำให้เราได้มีโอกาสสังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เช่น ท่าทางการเคลื่อนไหว หรือเสียงหัวเราะที่สดใสของลูกชาย ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ไม่มีวันกลับมาอีกครั้ง ผมเคยรู้สึกว่าช่วงเวลาหนึ่งผ่านไปเร็วจนแทบจะไม่ทันตั้งตัว แต่เมื่อเริ่มเปิดใจและให้ความสำคัญกับช่วงเวลานั้นๆ มากขึ้น ก็เหมือนกับว่าตัวเองสามารถชะลอเวลาชั่วขณะ เพื่อที่จะชื่นชมและจดจำภาพความทรงจำของลูกชายได้ดียิ่งขึ้น การรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ แต่สวยงามนี้ช่วยให้ผมมีความสุขและรู้สึกเชื่อมโยงกับลูกชายอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น สำหรับพ่อแม่หรือผู้ปกครองท่านอื่นๆ ที่กำลังเผชิญกับความรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วเกินไป ลองเปิดโอกาสให้ตัวเองได้หยุดพัก และมองย้อนกลับไปดูสิ่งเล็กๆ รอบตัว รวมถึงพัฒนาการของลูก เพราะสิ่งเหล่านี้คือของขวัญที่ล้ำค่าที่สุด และแม้เวลาจะเดินต่อไปเรื่อยๆ แต่ความทรงจำและความรักที่เรามีกับลูกจะตราตรึงอยู่ในใจตลอดไป