จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยรู้สึกถึงสิ่งลี้ลับ ผมคิดว่าความรู้สึกว่ามีใครอยู่ใกล้จริง ๆ บางครั้งก็ไม่ใช่ผีแท้ ๆ แต่มาจากพลังงานบางอย่างที่ยังหลงเหลืออยู่ในสถานที่นั้น หรือเกิดจากสมองของเราที่พยายามเติมเต็มช่องว่างของความไม่แน่ใจในสภาพแวดล้อมรอบตัวเรา เมื่อเรากลัว สมองจะขยายความรู้สึกนั้นให้กลายเป็นภาพหลอนหรือเสียงประหลาดที่เราไม่ได้ยินจริง ๆ ซึ่งเป็นกลไกที่ทำให้ความกลัวนั้นดูน่ากลัวขึ้นกว่าเดิม อย่างไรก็ตาม คนที่ฝึกฝนจิตใจให้มั่นคงและสงบ จะไม่รับรู้ถึงสิ่งเหล่านี้โดยตรง เพราะจิตใจไม่เปิดรับความกลัวและแรงกระตุ้นจากภายนอกมากเกินไป สิ่งที่น่าสนใจคือ การเข้าใจว่าผีอาจไม่ได้น่ากลัวเท่ากับความคิดและความกลัวของเราเอง การควบคุมความคิดและอารมณ์ให้แข็งแรงจึงเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้เราผ่านประสบการณ์เหล่านี้ไปได้อย่างสบายใจและไม่ถูกควบคุมโดยความหวาดกลัว สำหรับผู้ที่สนใจเรื่องผีหรือพลังงาน ผมแนะนำให้เปิดใจแต่ใช้วิจารณญาณรับฟังและรับชม เพราะทุกอย่างมีมุมมองที่แตกต่างกัน และความรู้สึกที่เราสร้างขึ้นเองก็มีอิทธิพลมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงประสบการณ์ของเราเองได้เช่นกัน