จากประสบการณ์ที่เคยเจอกับคนรักที่ยังไม่โตเต็มวัย ทำให้รู้ว่าอาการเช่นหนีปัญหา หรือขาดความรับผิดชอบ มักจะเป็นเรื่องที่ทำให้ความสัมพันธ์ลำบากมากขึ้นจริงๆ บางครั้งคนที่ยังไม่โต อาจจะยังงอแงหรือควบคุมอารมณ์ไม่ได้ และต้องรอให้คนรักดูแลหรือปลอบใจตลอดเวลา ซึ่งก็ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยและขาดความสุขในความสัมพันธ์ได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการสื่อสารเปิดใจพูดคุยกันอย่างจริงจัง เพื่ออธิบายถึงความรู้สึกของเราว่าต้องการอะไรและคาดหวังอย่างไร หากเขายังไม่พร้อมที่จะเปลี่ยนแปลง อาจจะต้องพิจารณาว่าความสัมพันธ์นี้จะไปต่อได้หรือไม่ นอกจากนี้ การที่แฟนยังไม่มีขอบเขตกับครอบครัว หรือยังต้องพึ่งพาแม่มากจนเกินไป อาจจะเป็นสัญญาณบ่งชี้ถึงความไม่พร้อมในด้านความรับผิดชอบและความเป็นผู้ใหญ่ ความสัมพันธ์จึงอาจไม่มั่นคงถ้าหากไม่เกิดการปรับตัว ในช่วงเวลาที่ผ่านมาผมเห็นว่า การตั้งขอบเขตและกำหนดความชัดเจนเกี่ยวกับบทบาทของแต่ละฝ่าย รวมทั้งการเรียนรู้ที่จะยืนได้ด้วยตัวเอง เป็นสิ่งที่จะช่วยให้ความรักเติบโตไปในทางที่ดีขึ้นมาก สุดท้าย การมีความอดทนและความเข้าใจในช่วงเวลาเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องสำคัญ แต่ถ้ารู้สึกว่าความพยายามไม่ส่งผล ก็คงต้องตัดสินใจเพื่อรักษาความสุขของตัวเองให้มากที่สุด เข้าใจว่ายากแต่ต้องกล้าทำเพื่ออนาคตที่ดีกว่า