How to make taro leaf curry with pig's feet. This recipe smells bergamot. Awesome.

ถ้าใครค้นหา “แกงใบเผือก” แล้วอยากได้แนวทางทำแบบทำกินเองที่บ้าน นี่คือทริคที่ฉันใช้ประจำแล้วเวิร์กมาก โดยเฉพาะเรื่องตีนหมูให้นุ่มและลดอาการคันของใบเผือก 1) เลือกใบเผือกยังไงไม่คัน - ฉันชอบเลือก “ใบเผือกอ่อน” ก้านไม่แก่ สีเขียวสด ไม่ช้ำ เพราะใบแก่จะคันง่ายและเหนียวกว่า - ก่อนเอาลงแกง ล้างให้สะอาดแล้ว “รูดเส้นแข็งกลางใบ” ออกบ้าง (ถ้าใบใหญ่) จะเคี้ยวง่ายขึ้น - เคล็ดลับลดคัน: ต้มน้ำให้เดือด ใส่เกลือนิดเดียว แล้วลวกใบเผือกสั้นๆ 30–60 วินาที จากนั้นตักขึ้นพักให้สะเด็ดน้ำ ค่อยนำไปแกง (ช่วยได้เยอะ) 2) ต้มตีนหมูให้นุ่มไว ไม่มีกลิ่น - ล้างตีนหมูแล้วลวกน้ำเดือดทิ้ง 1 รอบ (ช่วยลดกลิ่นและคราบเลือด) - ต้มกับขิงทุบ + รากผักชี + กระเทียม + เกลือเล็กน้อย จนเริ่มนุ่ม - ถ้ามีหม้อแรงดัน จะประหยัดเวลามาก: ฉันใช้ประมาณ 20–30 นาที (ขึ้นกับขนาด) แล้วค่อยย้ายลงหม้อแกง 3) เครื่องแกง/รสชาติให้ออกแนวอาหารเหนือ - ถ้าใช้พริกแกงสำเร็จ ให้ “ผัดพริกแกงกับน้ำมัน/มันหมู” จนหอมก่อน แล้วค่อยเติมน้ำ จะช่วยให้น้ำแกงหอมและไม่มีกลิ่นดิบ - ใส่กะปิปลายช้อนหรือปลาร้าต้มสุกนิดเดียวได้ (แล้วแต่บ้าน) รสจะนัวขึ้น แต่ไม่ต้องเยอะ - ใบมะกรูดฉีกใส่ช่วงท้ายๆ กลิ่นจะชัดหอมสด (อันนี้เป็นจุดเด่นที่ฉันชอบมาก) 4) ลำดับการใส่ใบเผือกให้ไม่เละ - ใส่ใบเผือกตอนตีนหมูนุ่มและน้ำแกงเดือดอ่อนๆ แล้วเคี่ยวต่อไม่นานมาก - คนเบาๆ อย่าคนแรง ใบจะช้ำและเละง่าย 5) กินคู่กับอะไรอร่อย - ข้าวสวยร้อนๆ คือที่สุด หรือกินกับน้ำพริก/ผักลวกก็เข้ากัน - ถ้าชอบรสจัด เพิ่มพริกแห้งคั่วป่นนิดเดียวตอนเสิร์ฟ หอมขึ้นอีก หมายเหตุเรื่อง “พะแนงหมู” หลายคนอาจค้นมาพร้อมๆ กัน เพราะเป็นเมนูแกงเหมือนกัน ถ้าวันไหนอยากเปลี่ยนแนวจากแกงใบเผือกเป็นพะแนงหมู ฉันแนะนำให้ใช้หลักเดียวกันคือ “ผัดพริกแกงให้หอมก่อน” แล้วค่อยใส่กะทิทีละส่วน จะได้พะแนงแตกมันหอมๆ แต่ถ้าทำแกงใบเผือกให้เด่นจริงๆ เน้นความหอมใบมะกรูดและน้ำแกงนัวจากการเคี่ยวตีนหมูคือจบเลย