เพราะเธอมีค่าเกินกว่าจะเป็น ‘คนสุดท้าย’

หลายคนทักมาถาม “ปีที่พิมพ์” ของหนังสือ เพราะเธอมีค่าเกินกว่าจะเป็น ‘คนสุดท้าย’ (สนพ. DOT) เราแนะนำให้ดูที่หน้า “ข้อมูลบรรณานุกรม” หรือหน้าลิขสิทธิ์ด้านในเล่มเลยค่ะ ปกติจะมีระบุ “พิมพ์ครั้งที่/ปีที่พิมพ์” ชัดเจน บางร้านค้าออนไลน์จะลงข้อมูลไม่ครบ การเช็กจากในเล่มหรือรูปหน้าลิขสิทธิ์จากร้านจะชัวร์ที่สุด โดยเฉพาะถ้าอยากได้เล่มพิมพ์ล่าสุด (เผื่อมีแก้คำผิด/ปรับเนื้อหาเล็กน้อย) ส่วนที่เราชอบในเล่มนี้คือโทนมัน “อ่อนโยนแต่ชัดเจน” เหมือนมีคนคอยเตือนว่า เราห้ามคนอื่นทำร้ายเราไม่ได้ แต่เราเลือกให้ความสำคัญ และเลือกที่จะไม่หยิบสิ่งแย่ๆ จากคนอื่นมาทำร้ายตัวเองซ้ำๆ ได้ อ่านแล้วเหมือนถูกดึงกลับมาที่ศูนย์กลางของตัวเองอีกครั้ง ว่าเราควรเป็น “คนแรก” ที่รัก ยินดี และชื่นชมตัวเองเสมอ ไม่ใช่รอให้ใครมารับรองคุณค่าให้ ถ้าใครกำลังอยู่ในโหมดเทียบตัวเองกับคนอื่น เราใช้วิธีอ่านวันละ 5–10 หน้า แล้วจดประโยคที่โดนใจ 1 ประโยคมาแปะไว้หน้ากระจกหรือหน้าจอมือถือ มันช่วยลดนิสัย “ด้อยค่าตัวเอง” ได้จริง โดยเฉพาะประโยคแนวๆ ว่า ต่อให้เราเก่งมากน้อยแค่ไหน แต่ถ้าเราฟันฝ่าจนมายืนตรงเส้นชัยได้ นั่นแปลว่าเราคู่ควรกับมันแล้ว อ่านซ้ำๆ แล้วใจนิ่งขึ้นมาก อีกมุมที่เล่มนี้พูดได้ดีคือเรื่อง “รักษาพลังของเรา” ทั้งพลังกาย พลังใจ และเวลาชีวิต ถ้าให้ใครไปแล้วรู้แน่ชัดว่าไม่ได้อะไรกลับมา ก็จงทะนุถนอมและเอากลับมามอบให้ตัวเองดีกว่า เราเลยลองทำลิสต์ง่ายๆ 2 คอลัมน์: คน/เรื่องที่เติมพลัง กับ คน/เรื่องที่ดูดพลัง แล้วค่อยๆ ถอยห่างจาก “ที่นั่งราคาถูก” ที่ชอบวิจารณ์แต่ไม่เคยเอาใจช่วยเรา มีอีกคำถามที่เจอบ่อยคือ “เนื้อเพลง เกินคำว่ารัก” เกี่ยวไหมกับหนังสือเล่มนี้—ส่วนตัวเรามองว่าเป็นคนละบริบทกันค่ะ อันนั้นเป็นคีย์เวิร์ดฝั่งเพลง แต่ถ้าคุณคลิกเข้ามาเพราะกำลังอินกับความหมายของคำว่า “เกินคำว่ารัก” หนังสือเล่มนี้ก็ให้พลังคล้ายกันในแบบการรักตัวเอง คือรักแบบไม่ทอดทิ้งตัวเองไว้เป็นคนสุดท้าย ถ้าจะสรุป เล่มนี้ไม่ได้ทำให้เราหกล้มแล้วไม่เจ็บ แต่มันทำให้เราเยียวยาตัวเองได้อย่างอ่อนโยน แม้บางวันจะยังลุกไม่ไหว เหมาะมากกับช่วงที่รู้สึกไม่เก่ง ไม่มั่นใจ หรือกำลังฝึกตั้งขอบเขตกับคนอื่นค่ะ