เคยไหมที่มีคนบอกว่าหน้าเราดูดุจังเลย ไม่กล้าคุยด้วย บางครั้งผมเองก็รู้สึกแบบนั้น แต่พอได้ทดลองถ่ายหน้าตัวเองดูจากกล้องแล้วกลับพบว่าใบหน้าของเรานั้นธรรมดามาก ไม่มีอะไรน่ากลัวเลย แถมยังดูเป็นมิตรกว่าที่หลายคนคิด สิ่งที่ผมเรียนรู้จากประสบการณ์นี้ คือหลายครั้งที่เราตีความใบหน้าใครบางคนไปลบ เพราะหน้าดูเหมือนจะจริงจังหรือเครียด แต่ความจริงแล้วอาจเป็นแค่จังหวะที่เขากำลังคิดหรือเพียงแค่สภาพร่างกายที่เหนื่อยล้าจากการทำงาน เช่นเดียวกับที่ผมเพิ่งอบรมงานยาวนานจนถึงสิ้นเดือน จึงทำให้หน้าผมอาจดูแปลกไปจากปกติ นอกจากนี้ การยิ้มเล็กน้อย หรือการแสดงออกอย่างเป็นมิตรในเวลาทำงานหรือเจอคนใหม่ ช่วยลดภาพลักษณ์หน้าดุได้เยอะ ทำให้บรรยากาศดีขึ้นและการสื่อสารก็ลื่นไหลกว่าเดิม สำหรับใครที่มีปัญหาถูกเข้าใจผิดเรื่องใบหน้า ลองบันทึกหน้าของตัวเองในหลายอารมณ์ดูนะครับ จะช่วยให้เข้าใจตัวเองมากขึ้น และทำให้เรารับมือกับความเข้าใจผิดเหล่านั้นได้อย่างมั่นใจ ท้ายสุดแล้วใบหน้าของเราคือส่วนนึงของตัวตนที่แสดงออก แต่การตัดสินบุคคลจากภายนอกเพียงอย่างเดียวอาจไม่เป็นธรรม การเปิดใจและทำความรู้จักกันผ่านบทสนทนาจะทำให้เราเข้าใจคนรอบข้างได้ดียิ่งขึ้นจริงๆ