โขนพระราชทานเรื่อง "สัตยาพาลี" เป็นหนึ่งในศิลปะการแสดงพื้นบ้านที่มีคุณค่าทางวัฒนธรรมของประเทศไทย โดยเฉพาะบทขับร้องที่เป็นหัวใจของการถ่ายทอดอารมณ์และความหมายในเรื่องราวนี้ ตัวบทขับร้องเฉลิมพระเกียรติที่ถูกบันทึกไว้จากแขกปัตตานี ได้เน้นย้ำถึงความยิ่งใหญ่และเปรียบเปรยที่งดงาม เช่น การเปรียบเทียบ​ "สัตยาพาลี" ว่าเป็นคุณค่ากว่าเพชร พร้อมกับภาพลักษณ์ของ "ดังเรือนเก็จธำรงค์มหาศาล" ซึ่งสื่อถึงความมั่งคั่งและยิ่งใหญ่ในเรื่องราวที่สืบทอดกันมา บทขับร้องนี้ยังสร้างภาพที่สว่างไสวด้วยถ้อยคำ "ไพศาลสุขสว่างข้างพระกาย ส่องประกายวาววับจับคัคนานต์" ซึ่งแสดงถึงความเปล่งประกายและความสุขที่บังเกิดขึ้นรอบตัวพระเอกของเรื่อง ความสว่างนี้สะท้อนถึงความสำคัญและความศรัทธาในโขนพระราชทาน ที่ไม่ใช่เพียงการแสดงศิลปะเพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นการยกย่องและเฉลิมฉลองวัฒนธรรมประจำชาติที่มีความหมายลึกซึ้ง สำหรับผู้ที่สนใจในการศึกษาหรือชมโขนพระราชทาน "สัตยาพาลี" จากแขกปัตตานี ควรให้ความสนใจในบทขับร้องที่มีถ้อยคำสละสลวยและเปี่ยมด้วยความหมาย เหล่านี้เป็นสิ่งที่ช่วยเพิ่มมิติและความลึกซึ้งให้กับการแสดง ทำให้ผู้ชมได้เข้าใจเนื้อหาและอรรถรสของงานศิลป์นี้มากยิ่งขึ้น ตลอดจนเป็นการสืบสานและส่งต่อภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่ทรงคุณค่าจากรุ่นสู่รุ่น ด้วยความสำคัญดังกล่าว โขนพระราชทาน "สัตยาพาลี" ไม่เพียงแต่เป็นการแสดงที่นำเสนออย่างงดงาม แต่ยังเป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิใจและความสง่างามของวัฒนธรรมไทยที่โลกควรได้รู้จักและรักษาไว้ให้คงอยู่ตลอดไป