ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ของปีมะเมียตามจุลศักราช 1388 หรือปี 2569 นี้ สิ่งที่น่าสนใจคือการตั้งชื่อ "นางสงกรานต์" ประจำปี ซึ่งในปีนี้มีนางสงกรานต์ทรงนามว่า "รากษสเทวี" ซึ่งเป็นเทพธิดาที่มีลักษณะเด่นตามความเชื่อโบราณ โดยนางสงกรานต์รากษสเทวีนี้ ทรงพาหุรัด ทัดดอกบัวหลวง และมีอาภรณ์แก้วโมราที่สื่อถึงความงดงามและความศักดิ์สิทธิ์ อีกทั้งยังมีการบันทึกช่วงเวลาสำคัญของวันสงกรานต์อย่างละเอียด เช่น วันที่ 14 เมษายน ซึ่งถือเป็นวันมหาสงกรานต์ ตามปฏิทินจันทรคติ ตรงกับวันอังคาร แรม 12 ค่ำ เดือน 5 เวลา 10.34 นาฬิกา โดยนางสงกรานต์จะทรงอาวุธตรีศูลและธนู พร้อมเสด็จบนหลังวราหะ เป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งและคุ้มครอง นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงจุลศักราชใหม่ในวันที่ 16 เมษายนเวลา 14.40 น. ซึ่งปีนั้นมีการทำนายเกี่ยวกับฤดูฝนว่า วันพฤหัสบดีนั้นจะเป็นวันอธิบดีฝน บันดาลให้ฝนตกในปริมาณต่าง ๆ ทั้งในโลกมนุษย์ มหาสมุทร ป่าหิมพานต์ และภูเขาจักรวาล รวมถึงมีนาคให้น้ำ 3 ตัว สะท้อนถึงความเชื่อเรื่องสภาพอากาศที่จะมีผลต่อผลผลิตทางการเกษตร การทำนายเกณฑ์ธัญญาหารในปีนี้ได้ชื่อว่า "วิบัติ" หมายความว่า ข้าวกล้าในภูมิประเทศต่าง ๆ จะมีปัญหาจากกิริยาของด้วงและแมลง จึงคาดว่าจะได้ผลผลิตกึ่งเสียกึ่งดี ส่วนเกณฑ์ธาราธิคุณกำหนดให้มีราศีเตโช (ไฟ) และน้ำในปริมาณที่น้อย ก่อให้เกิดความแห้งแล้งในบางพื้นที่ซึ่งต้องเตรียมรับมือ การเข้าใจรายละเอียดเหล่านี้ช่วยให้ผู้ที่สนใจประเพณีสงกรานต์และเกษตรกรสามารถวางแผนรับมือกับสภาพอากาศและผลผลิตทางเกษตรได้ดีขึ้น เป็นการสะท้อนถึงความผูกพันของคนไทยกับธรรมชาติและการดูแลรักษาประเพณีที่สืบทอดกันมายาวนาน อีกทั้งยังเห็นความงดงามทางวัฒนธรรมที่ปรากฏผ่านความเชื่อเรื่องนางสงกรานต์และช่วงเวลาของวันสงกรานต์เอง