ในโอกาสที่มีพิธีแสดงความอาลัยถวาย สมเด็จฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา หลายท่านได้ร่วมแสดงความระลึกถึงพระองค์ด้วยการถ่ายทอดบทกวีและเส้นทางความคิดผ่านคำเปรียบเทียบธรรมชาติที่ลึกซึ้ง เช่น การมองฟ้า มองดาว มองไม้ ที่เปรียบเสมือนความเศร้าโศกและความคิดถึงที่ลึกซึ้งต่อพระองค์ จากคำในบทกวีจำพวก "มองฟ้าก็ฟ้ารัว", "มองดาวก็ร้าวเรื่อง", "ปะทะฝั่งประหวั่นใจ" ทำให้สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดและความรักที่พสกนิกรมีต่อสมเด็จฯ ท่ามกลางองค์ประกอบของธรรมชาติที่สะท้อนอารมณ์และความรู้สึกนี้อย่างงดงาม ผู้ร่วมพิธีและผู้ที่มีใจศรัทธาต่างน้อมสำนึกในพระกรุณาธิคุณของพระองค์และถ่ายทอดความอาลัยด้วยการสะท้อนบทกวีเหล่านี้ผ่านกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งเป็นเครื่องเตือนใจให้ทุกคนยังคงระลึกถึงความสำคัญและพระเมตตาต่อแผ่นดินไทยอย่างไม่มีวันสิ้นสุด การใช้ถ้อยคำที่เป็นภาพในธรรมชาติเหล่านี้จึงไม่ใช่เพียงแค่บทกวีธรรมดา แต่เป็นการสื่อถึงความรู้สึกที่ลึกซึ้งและเป็นนิรันดร์เหมือนกับคำว่า "จะนิราศนิรันคร์ลา" และ "น้อมสํานึกในพระกรุณาธิคุณตราบนิจนิรันคร์" นับเป็นการต่อยอดความรู้สึกให้สมบูรณ์และเป็นประสบการณ์ส่วนตัวที่สะท้อนถึงความคารวะอย่างแท้จริง