การสูญเสียผู้นำที่มีคุณภาพและจิตใจเมตตาเช่น ผอ.วิเชียร เจริญครบุรี เป็นบทเรียนที่สำคัญสำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาและชุมชน จากบทกวีและภาพความทรงจำที่ถูกบันทึกไว้ แสดงให้เห็นถึงท่านเป็นทั้งผู้นำ ผู้ให้กำลังใจ และเป็นเสาหลักของโรงเรียนหนองกี่พิทยาคม ท่านไม่ได้เพียงแต่เป็นผู้บริหาร แต่ยังเป็นแบบอย่างในการทำงานหนัก ใช้สมองและสองมือฝึกปรือเพื่อนำพาโรงเรียนไปสู่ความเจริญก้าวหน้า สิ่งที่โดดเด่นคือความรักและความตั้งใจที่ท่านมีต่อโรงเรียน เพื่อนครู และนักเรียน ผู้คนรอบข้าง รวมถึงต้นไม้และสิ่งแวดล้อมที่ท่านดูแล เพราะความพอเพียงและความเชื่อมั่นในคุณค่าของการให้ที่ไม่หวังผลตอบแทนนี้เองที่ทำให้ผลงานท่านคงอยู่เหนือกาลเวลา หลายๆ คนที่เคยร่วมงานหรือรับการชี้นำจากท่าน ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าท่านเป็น "พ่อพระ" ผู้เมตตาและเป็นแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้เกิดพลังทางบวกและความกล้าหาญในการเผชิญกับความท้าทายต่างๆ ความทรงจำเกี่ยวกับผอ.วิเชียรไม่เพียงแต่จะเป็นการรำลึกถึง แต่ยังเป็นแรงบันดาลใจสำคัญที่ช่วยผลักดันให้ชุมชนและโรงเรียนทำงานต่อไปด้วยความเข้มแข็งและด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและภักดี จากประสบการณ์ส่วนตัว พวกเรามักจะพบว่าการมีผู้นำที่มีจิตวิญญาณเช่นนี้ เหมือนเป็นเส้นทางที่ส่องสว่างให้กับชีวิตการทำงานและชีวิตส่วนตัว อีกทั้งยังช่วยจุดไฟแรงบันดาลใจในใจของผู้คนรอบข้างอยู่อย่างไม่รู้จบ ขอให้การเสียสละและความรักที่ผอ.วิเชียรได้มอบให้กับโรงเรียนและชุมชนนี้ เป็นแรงผลักดันให้เราทุกคนเดินหน้าพัฒนาตนเองและสังคมอย่างยั่งยืน และอย่าลืมว่าสิ่งดีๆ ที่ท่านสร้างสรรค์ จะคงอยู่ในใจเราเสมอแม้ในวันที่ท่านจากไปแล้ว