Senatorial House of Criticism: The Antique House of Potion, Over 108 Years Old
The Khun Senatorial House is a high-roofed, high-rise house built in 1902 by Mr. Wrik Malyanont, who was given the King Productions as the "Khun Senatorial," and the Sheriff of the city later ceded the land and the house to Mr. Govit Tri-Sai in 1939, who later used the house and the land to open as a public school and renamed it the School of Metropology, and it closed in 1986 and later in 1939. In 1883, a descendant of the Trisat family, he bought the house and the land to restore, renovate, preserve the ancient house of the province and open it as a tourist attraction to see the beauty of this ancient Thai house.บ้านท่านขุน # Thai houses # Wooden house บ้านท่านขุน
หลายคนอาจเคยได้ยินคำว่า “เรือนปั้นหยา” แต่ยังนึกภาพไม่ออกว่าเรือนแบบนี้ต่างจากเรือนไทยทรงอื่นยังไง จากที่ได้ไปชมบ้านขุนรัฐวุฒิวิจารณ์ด้วยตัวเอง (เรือนโบราณอายุกว่า 108 ปี) เลยอยากสรุปแบบเข้าใจง่าย เผื่อใครกำลังค้นหาว่าเรือนปั้นหยา คืออะไร และควรดูจุดไหนเวลาไปชมเรือนปั้นหยาโบราณ เรือนปั้นหยา คือเรือนที่ “หลังคาลาดลงทั้ง 4 ด้าน” คล้ายทรงพีระมิดตัดยอด ทำให้ดูสุภาพ เรียบร้อย และช่วยเรื่องการระบายน้ำฝนได้ดี โดยเฉพาะบ้านโบราณที่เจอฝนลมแรง หลังคาทรงนี้จะรับลมได้สมดุลกว่าหลังคาที่มีหน้าจั่วชัดๆ เวลาเดินวนรอบบ้านจะสังเกตได้เลยว่ามุมหลังคาจะไหลลงมาหาทุกด้าน ไม่ใช่แค่ด้านหน้า-หลัง อีกจุดที่สะดุดตาของบ้านทรงปั้นหยาโบราณหลายหลัง (รวมถึงที่นี่) คือ “ยกพื้น” กับ “หลังคาสูง” การยกพื้นช่วยกันชื้น กันน้ำ และทำให้ลมลอดใต้ถุน บ้านจึงเย็น ส่วนหลังคาสูงช่วยระบายความร้อน ทำให้อากาศในเรือนโปร่งสบาย แม้จะเป็นเรือนไม้เก่าอายุเป็นร้อยปีก็ยังน่าอยู่มาก ถ้าใครไปชมบ้านขุนรัฐวุฒิวิจารณ์ แนะนำให้ลองสังเกตรายละเอียดเหล่านี้เพิ่ม จะสนุกขึ้นกว่าการดูแค่ภาพรวม 1) สัดส่วนหลังคากับตัวเรือน: เรือนปั้นหยาที่สวยมักมีชายคายื่นพอดี ทำให้เงาตกกระทบดูมีมิติ และช่วยกันแดดกันฝน 2) โครงสร้างไม้และการเข้ามุม: บ้านไม้เก่ามักใช้ช่างฝีมือ งานเข้าลิ้น/เดือยและการวางคานจะสะท้อนยุคสมัยได้ดี 3) ช่องเปิดและการถ่ายเทอากาศ: ลองดูตำแหน่งหน้าต่าง ประตู ระเบียง วางไว้รับลมทางไหน บ้านโบราณคิดเรื่องนี้ละเอียดมาก 4) บริบททางประวัติศาสตร์ของบ้าน: ที่นี่ไม่ใช่แค่เรือนปั้นหยาโบราณสวยๆ แต่มีเส้นทางชีวิตของบ้าน ตั้งแต่สร้างใน พ.ศ. 2445 เคยถูกใช้เป็นพื้นที่การศึกษาในเวลาต่อมา ก่อนจะได้รับการบูรณะเพื่ออนุรักษ์ไว้ ทำให้การเดินชมมี “เรื่องเล่า” ประกอบ ไม่ใช่ดูแค่งานไม้ สำหรับคนที่ชอบถ่ายรูปบ้านโบราณ แนะนำไปช่วงเช้าหรือบ่ายแก่ๆ แสงจะตกบนชายคาและผนังไม้สวยมาก และอย่าลืมเดินดูรอบบ้านให้ครบ เพราะเรือนปั้นหยาจะเด่นที่สุดเมื่อมองจากมุมเฉียง เห็นเส้นหลังคาลาดลงทั้งสี่ด้านชัดๆ
