หลายครั้งที่เราเผชิญกับความกลัวหรือความกังวล มันไม่ใช่สิ่งที่เกิดจากภายนอก แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายในใจเราเอง ความรู้สึกนี้เหมือนกับมีเสียงเล็กๆ ที่คอยกระซิบบอกเราให้หยุด หรือไม่กล้าทำบางอย่าง ทั้งๆ ที่เรารู้ว่าเราควรจะเดินหน้าต่อไป ในประสบการณ์ของผมเอง การเข้าใจและยอมรับความกลัวภายในใจเป็นก้าวสำคัญที่ช่วยให้เราสามารถจัดการกับมันได้ดีขึ้น การเปิดโอกาสให้ตัวเองได้พูดคุยกับความรู้สึก เหมือนการเอื้อมมือไปจับความกลัวแทนที่จะวิ่งหนี จะช่วยให้เรามองเห็นต้นตอของความวิตกกังวลนั้นได้ชัดเจนขึ้น นอกจากนี้ การเขียนบันทึกความรู้สึกและประสบการณ์ หรือการแบ่งปันผ่าน #สตอรี่_ความรู้สึก😔🖤 ที่เหมือนเป็นการฝากฟ้าฝากลม ช่วยให้เราไม่ต้องแบกรับทุกสิ่งไว้เพียงลำพัง และยังได้เรียนรู้ว่าเราไม่ได้โดดเดี่ยวกับความรู้สึกเหล่านี้ ลองใช้เวลาสังเกตและทบทวนความรู้สึกของตัวเองทุกวัน ฝึกพูดกับตัวเองด้วยความเมตตาและให้กำลังใจ เพราะไม่มีอะไรน่ากลัวเท่ากับใจเราเองแล้วเมื่อเราเข้าใจและรู้จักดูแลใจอย่างแท้จริง ความกลัวเหล่านั้นจะกลายเป็นแรงผลักดันที่ช่วยให้เราเติบโตอย่างมั่นคงและมีความสุขมากขึ้นในชีวิต